Este σωστό να πω πως πρόσφατα έπιασα δουλειά σε ένα κατάστημα με είδη για ζώα συντροφιάς εδώ στην Αθήνα. Η δοκιμαστική μου περίοδος τελείωσε τον Ιούνιο κι από τότε έγινα κανονικό μέλος του προσωπικού. Να σας πω ακριβώς τι σημαίνει αυτό.
Στο μαγαζί αυτό, στο τέλος κάθε μήνα, οι μόνιμοι υπάλληλοι μπορούν να πάρουν προϊόντα που έχουν βγει από το ράφι όπως τροφές με σκισμένες συσκευασίες, προϊόντα που πλησιάζει η ημερομηνία λήξης τους, αξεσουάρ για ζώα με μικροελαττώματα.
Η διαδικασία είναι απλή: τα βρίσκουμε μεταξύ μας ποιος θα πάρει τι. Εγώ δεν είχα ποτέ κατοικίδιο, όμως πάντα κάτι τυχαίνει και παίρνω κι εγώ.
Έτσι, για πρώτη φορά, πήρα μια σακούλα τροφή για γάτες. Οι γονείς της γυναίκας μου, η Θεοδώρα και ο Παναγιώτης, έχουν μια γάτα στο σπίτι τους στην Καλλιθέα, οπότε τους πήγα την τροφή.
Τότε κατάλαβα πως μάλλον πάντα κάτι για γάτες θα παίρνω! Την άλλη φορά πήρα ένα ξυστράκι, παλιομοδίτικο λίγο αλλά η πεθερά μου, η Θεοδώρα, το έραψε και το έκανε σαν καινούργιο.
Όταν τους το πήγα, όμως, δεν το εκτίμησαν και τόσο. Είχαν τελειώσει ήδη η τροφή για τη γάτα, οπότε αντί για ευχαριστώ, άκουσα τη Θεοδώρα να λέει:
Θα έπρεπε να φέρεις μόνο τροφή! Δεν μπορούσες να το σκεφτείς;
Ομολογώ πως ήταν άβολο, ειδικά επειδή τους είχα ήδη εξηγήσει πως παίρνω μόνο αυτά που περισσεύουν στο μαγαζί. Τους το επαναλάμβανα κι αυτή τη φορά έκαναν πως καταλαβαίνουν αλλά μόνο στα λόγια.
Γυρνώντας σπίτι με τη γυναίκα μου, την Ελένη, της είπα πως κάθε μήνα θα τους αγοράζω από μόνος μου μια καλή τροφή για τη γάτα, κι αν βρω δωρεάν, θα φέρνω επιπλέον. Έτσι συμφωνήσαμε.
Το περίεργο ήταν πως σε έναν μήνα εξαφανίστηκε ολόκληρη συσκευασία 10 κιλών! Όταν ρώτησα την πεθερά μου, μου παραδέχθηκε πως είχε τάξει στην κυρία Κωνσταντίνα, τη γειτόνισσα, λίγη από την τροφή.
Ήξερε πως θα φέρω κι άλλη, οπότε έδωσε το δικό της απόθεμα. Εμείς στο μεταξύ της είχαμε αγοράσει ακριβή τροφή. Της ξεκαθάρισα και πάλι πως η τροφή αυτή είναι μόνο για τη δική τους γάτα.
Αντί γι αυτό, άκουσα βγαίνοντας εκτός εαυτού:
Εσύ δουλεύεις σε κατάστημα ζώων!
Συνέχιζαν να νομίζουν πως επίτηδες δεν προσπαθώ αρκετά για να βρω δωρεάν τροφή.
Σε εκείνο το σημείο κατάλαβα ότι πρέπει να σταματήσει όλη αυτή η φαρσοκωμωδία. Είπα στους γονείς της γυναίκας μου ότι πλέον, από θέμα αρχής, δεν θα τους φέρω τίποτα άλλο. Ήταν λάθος να κάνω το παραμικρό. Τους ζήτησα να μην περιμένουν τίποτα παραπάνω.
Στο τέλος, το μάθημά μου από όλο αυτό ήταν πως όταν προσπαθείς να βοηθήσεις, αν δεν το εκτιμούν οι άλλοι, είναι καλύτερα να κάνεις πίσω. Στην Ελλάδα λέμε όσο δίνεις, τόσο σε θεωρούν υποχρεωμένο. Από εδώ και πέρα, θα προσφέρω μόνο όπου πραγματικά φαίνεται το ευχαριστώ.
