Ποιος το περίμενε, αλλά η ζωή κάνει comeback!
Όταν ήμουν 18, έμεινα έγκυος. Οι γονείς μου, με το σοβαρό αυστηρό βλέμμα που έχουν οι Έλληνες μαμάδες και μπαμπάδες, ήταν κάθετα αντίθετοι: Παιδί; Τώρα; Όχι και πολύ υποστηρικτικοί, καθώς θεωρούσαν ότι ήταν πολύ νωρίς για τέτοια πράγματα. Ο άντρας μου έφυγε τότε για φαντάρος (λες και δεν έφταναν τα προβλήματα), και οι γιαγιάδες, από τη μεριά της μάνας και του πατέρα, συμφώνησαν:
Το μωρό είναι δικό σου θέμα.
Μην περιμένεις να σε βοηθήσουμε τώρα, μου είπε η μαμά μου ψυχρά.
Σαν να μην έφτανε αυτό, η πεθερά ούτε καν μίλησε. Η ατμόσφαιρα ήταν ψυχρή σαν τον χειμώνα στη Θεσσαλονίκη. Έτσι, βρέθηκα να μένω με τη θεία μου, από την πλευρά του μπαμπά.
Η θεία Κατερίνα, τότε στα 38 της, άτεκνη, και αφοσιωμένη στη δουλειά της, με πήρε υπό την προστασία της. Δεν έριξε το φταίξιμο στους γονείς μου:
Τους καταλαβαίνω, μου είπε. Όταν γεννήθηκες, ήταν δύσκολες εποχές. Δουλεύανε σκληρά, ο πατέρας σου ξεφόρτωνε φορτηγά τη νύχτα για να βγάλει χαρτζιλίκι. Υπήρχαν μέρες που δεν υπήρχε κάτι να φας.
Αλλά τώρα είναι μια χαρά. Μισθός καλός, διαμέρισμα δυάρι στη Νέα Ιωνία, δουλεύει και η μάνα σου. Κι εγώ σε λίγο θα έχω παιδί.
Δηλαδή, πραγματικά δεν θα νοιαστούν; τη ρώτησα συντετριμμένη.
Θέλουν να ζήσουν και λίγο για τον εαυτό τους, μαρή. Μην τους κρίνεις. Θα στρώσουν αργότερα.
Το αποτέλεσμα; Καμία στήριξη. Πήρα τα πράγματά μου και βρήκα καταφύγιο στου θεία Κατερίνας.
Όταν ο άντρας μου επέστρεψε από το στρατό, ο γιος μας ήταν ήδη ενάμιση χρόνου. Η πεθερά δεν ήρθε ούτε μια φορά να δει τον εγγονό της. Οι γονείς μου πέρασαν να με δούνε δυο φορές όλες κι όλες.
Ο άντρας μου βρήκε δουλειά ως μηχανικός αυτοκινήτων (μη νομίζετε, δεν το έκανε από hobby), ενώ προσπάθησε να τελειώσει τις σπουδές του, αλλά δεν τα κατάφερε. Συνεχίσαμε να μένουμε με τη θεία Κατερίνα. Όταν ο μικρός πήγε παιδικό, βρήκα κι εγώ δουλειά, η θεία αναγκάστηκε να μετακομίσει στη Βούλαάλλαξε η ζωή της. Έτσι, βρεθήκαμε να νοικιάζουμε διαμέρισμα. Κάποια στιγμή, αναχώρησε η γιαγιά του άντρα μου για το μεγάλο ταξίδι.
Η πεθερά πούλησε το διαμέρισμα της γιαγιάς, έριξε βαψίματα κι αγόρασε ό,τι ήθελε. Ο άντρας μου την πίεσε να μην το πουλήσει, πρότεινε να το αγοράσει σιγά σιγά με δόσειςούτε κουβέντα να το σκεφτεί.
Γιατί να θυσιάσω εγώ τις επιθυμίες μου; Θέλω ανακαίνιση! Εσείς να το κάνετε για μένα; πέταξε η πεθερά σπόντα.
Πέντε χρόνια μετά, γεννήθηκε η κόρη μας, η Ειρήνη (μόνο ελληνικό όνομα, έτσι είπατε!). Ξέραμε ότι χρειαζόμασταν δικό μας σπίτι. Ο άντρας μου έπιασε δουλειά σε εξωτερικό (μην ρωτάτε, Γερμανία, Αθήνα ή Λονδίνο; ίσως και όλα μαζί). Το να μαζέψεις ευρώ για να αγοράσεις σπίτι στην Ελλάδα είναι τόσο εύκολο όσο να πεις έλα να μαγειρέψουμε χωρίς ελαιόλαδοδηλαδή καθόλου.
Μένουμε με τα παιδιά σε νοικιασμένο διαμέρισμα. Η μαμά μου, δανείονταν το μεγαλείο, έμεινε μόνη σε τριάρι στην Καλλιθέα, αφού χώρισε από τον πατέρα μου δύο χρόνια πριν. Αλλά όχι, δεν έχει χώρο για εμάς. Στην πεθερά δεν πάμεόλο ανακαινίζει ή κάνει project.
Τελικά, με πολύ κόπο, μετά από χρόνια και πολλές υπερωρίες, καταφέραμε και αγοράσαμε δικό μας διαμέρισμα χωρίς να πάρουμε σεντ από κανέναν.
Τώρα; Ο μεγάλος μας γιος τελειώνει το Γυμνάσιο, η Ειρήνη πάει Δευτέρα Δημοτικού. Ξέρουν καλά τι αξία έχει το ευρώ. Εμείς, μετρήσαμε κάθε λεπτό. Τώρα, όλα καλά. Ο καθένας έχει το αυτοκίνητό του, κάθε χρόνο κάνουμε διακοπές στη Χαλκιδική (ή καμιά φορά στη Ρόδο).
Η μόνη που πραγματικά έχει θέση στην καρδιά μας είναι η θεία Κατερίνα. Αν μας χρειαστεί, είμαστε εκεί.
Οι γονείς μας, έχουν κι αυτοί τα δικά τους. Η μαμά μου απολύθηκε, τώρα πρόσφατα ζήτησε βοήθεια, αλλά αρνήθηκα.
Και η πεθερά, το ίδιο. Σύνταξη χαμηλή, θέλει να ζει πριγκιπικά. Τα λεφτά της τα έφαγε απ το διαμέρισμα εδώ και χρόνια. Ο άντρας μου της είπε, πούλα το μεγάλο, αγόρασε ένα μονό, να ζεις άνετα.
Δεν χρωστάμε τίποτα σε κανέναν. Τα παιδιά μας θα τα βοηθήσουμε πάντα, ό,τι κι αν γίνειδεν θα τους αφήσουμε να ψάχνουν τον δρόμο τους μόνοι. Ελπίζουμε και σε εμάς, αν τα φορέσουμε παπούτσια ορθοπεδικά στα βαθιά γεράματα, να μας βοηθάνε εκείνοι. Γιατί η ελληνική οικογένεια, όπως λέμε, όσα κι αν περάσει, πάντα βρίσκει τον τρόπο να κάνει ένα ακόμα comeback!
