-Στα καθήκοντά σου συμπεριλαμβάνεται και η καθαριότητα του γραφείου. Και τι, λες ότι είσαι λογίστρια; Αν δεν σου αρέσει, πάρε το συμβόλαιο και πες αντίο. Είσαι η καινούργια, οπότε αντέχεσε. Ευχαριστούμε που μας βρήκες για αυτή τη θέση και μισθό με αποδεδειγμένη έλλειψη εμπειρίας!
Η γραμματέας, κάθοντας στην πολυτελή καρέκλα της, κοιτάζει τη νέα. Στο πρόσωπο της διαβάζει ότι δεν θα μείνει εδώ πολύ.
-Πόσο συχνά πρέπει να καθαρίζω; ρωτά ήσυχα η Ελένη.
-Θα σου εξηγήσω! χαμογελάει η γραμματέας. Ας πάμε, θα σου δείξω το γραφείο, θα σε παρουσιάσω στην ομάδα
Η Ελένη ακολουθεί με δισταγμό τη στενή γυναίκα. Η γραμματέας ανοίγει την πόρτα του επόμενου χώρου. Ένας τεράστιος χώροις είναι χωρισμένος σε μικρά τετράγωνα, όπου κάθε άτομο έχει τη θέση του.
-Κυρίες, αυτή είναι η Ελένη, η καινούργια. Η καινούργια, οι κυρίες!
Δέκα ζευγάρια ματιών στρέφονται στην Ελένη. Ένα βαριά βαριές σιωπή κρέμεται στον αέρα· η Ελένη, για να μη φαίνεται πολύ τρελαμένη, χαμογελά και λέει γεια. Οι κυρίες ψιθυρίζουν.
-Τέλεια που ήρθες, τώρα δεν μας λείπει καθόλου η καθαριότητα, λέει η μία, εδώ δεν έχει καθαριστεί από καιρό.
-Φυσικά είναι τέλεια, προσθέτει η άλλη, αλλά θα κάθονται δίπλα μου. Θα πρέπει να ακούω το κλικ των πλήκτρων, τις φωνές και ίσως τα κλάματα.
-Καλώς, ήρθε η ώρα να βγάλεις τη ζώνη άνεσης, σχολιάζει η τρίτη.
-Ακριβώς, πριν ακούγαμε μόνο τα δάκρυά σου και τις φωνές σου, αρχίζει η τέταρτη, τώρα θα παίξεις στη θέση μας.
-Κυρίες, λιγότερο θόρυβο, εντάξει; λέει χαμογελώντας η γραμματέας, Ελένη, εδώ είναι το γραφείο σου, στην άκρη. Στον υπολογιστή θα βρεις το φάκελο «Οδηγίες και εργασίες». Διάβασε, μάθε, απομνημόνευσε. Η Σταματίνα, η κοκκινομάτη «βασίλισσα» θα σε βοηθήσει. Αν έχεις ερωτήσεις, πηγαίνε αμέσως σε αυτήν. Κατάλαβες;
Η Ελένη κουνάει το κεφάλι. Η γραμματέας βγαίνει. Οι κυρίες επιστρέφουν στην οθόνη του υπολογιστή. Η Σταματίνα, η κοκκινομάτη, κοιτάζει την Ελένη με έντονο ενδιαφέρον.
-Μοιάζεις με τη μικρή μου αδερφή, καινούργια, λέει γεμάτη αυτοπεποίθηση η Σταματίνα, αυτό σου δίνει πρότερο πλεονέκτημα στα μάτια μου. Μην κάνεις ανόητα λάθη, και θα τα πούμε καλά Ελένη, ξεκίνα τη δουλειά. Στο μεσημεριανό θα βρεθώ κοντά σου, θα απαντήσω σε ό,τι θέλεις. Τώρα δεν αποσπάς, συμφωνούμε;
Η Ελένη κουνάει το κεφάλι και κάθεται στην καρέκλα. Κοιτάζει το γραφείο. Ένα μικρό τραπέζι με θήκες για χαρτιά, ένα ποτήρι με στυλό και μαρκαδόρους, ο οθόνος, το mouse pad, το ποντίκι. Στο πάτωμα ένα κάδο απορριμμάτων και μια γλάστρα με ένα τεράστιο, ξερό, παλιό αλόε που έχει χρωματιστεί πράσινο. Η Ελένη θυμάται τη γιαγιά της, που έτρωγε χυμό αλόε.
-Αυτή η «φαρμακευτική» γλάστρα, ψιθυρίζει, γιατί δεν φροντίζουν κανέναν; Σίγουρα θα πεθάνει.
Καθίζοντας πιο άνετα, η Ελένη παρατηρεί ξανά το χώρο. Κάθε άνθρωπος είναι βυθισμένος στη δουλειά του· κανείς δεν έχει χρόνο για αυτήν. Τα πλήκτρα τρίζουν, οι αριθμομηχανές χτυπούν, τα μολύβια σκάσουν στα χαρτιά. Στιγμές σιωπής ακούγονται όταν οι αριθμοί δεν ισχύουν.
Η Ελένη μόλις τελείωσε το πανεπιστήμιο, δε γνώρισε ακόμα δουλειά. Εδώ όμως, μια εταιρεία λογιστικών υπηρεσιών, θα της δώσει την ευκαιρία να αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία και καλό μισθό 1.200 ευρώ καθαρά τον μήνα.
Η ώρα του μεσημεριανού διαλείμματος φτάνει. Η Σταματίνα πλησιάζει και 40 λεπτά απαντά στις ερωτήσεις της νέας.
-παρακαλώ, μου φτάνει η μανία, το μυαλό μου σιγοβράζει ας ξεκουραστούμε, λέει η Σταματίνα, ρίχνοντας το πόδι της πάνω στην καρέκλα. Ξέχασες τη «παλμαριά»;
-Αυτή είναι αλόε, διορθώνει η Ελένη.
-Ναι, αλόε, το ξέρω! λέει με ειρωνεία η Σταματίνα ανήκει στην Μεγάλη Πρεσβούλα των αριθμών, της Βίρας Πάλνα. Ήταν η καλύτερη λογίστρια που είχαμε. Οι φορολογικοί μας κλαίγανε όταν έβλεπαν το όνομά της στα αρχεία. Τώρα έχει πάει σε σύνταξη. Η γλάστρα της πάει στη δουλειά μας.
-Θα την κληθείς να τη αντικαταστήσεις; ρωτά η Ελένη.
-Όχι! Δεν έχω την εμπειρία της. Έχει τόσα χρόνια πάνω από το μεσημέρι, δεν αντέχει να κάτσει όλη μέρα. Όταν πήγε σε σύνταξη, οργανώσαμε έναν μικρό «σάμπαντουιτ» στο γραφείο, της δώσαμε δώρα. Έδωσε την αλόε μας σε εμάς, τα κορίτσια! Να την φροντίζετε, να τη ποτίζετε. λέει γελώντας. Δεν μας χρειάζεται πια. Ήρθε η ώρα να αποφασίσεις τι θα κάνεις με αυτήν.
Η Ελένη κοιτάζει τη σκύλη του αλόε, που έχει φύση περίπου δέκα χρόνια.
Έχει δουλέψει σχεδόν έναν μήνα. Δύο φορές την εβδομάδα φτάνει μία ώρα νωρίτερα για να καθαρίσει το γραφείο, να σκουπίσει το πάτωμα, να τακτοποιήσει την είσοδο, την αίθουσα υποδοχής και το γραφείο του διευθυντή. Η δουλειά παίρνει χρόνο και ενέργεια· στο τέλος της ημέρας είναι κουρασμένη, αλλά ο υψηλός μισθός την κρατάει.
Λατρεύει να αποδείξει ότι μπορεί να γίνει πολύτιμη συνεργάτης, ώστε η καθαριότητα να μην αποτελεί πλέον μέρος των καθηκόντων της. Ως πρόσφατη αποφοίτησα, δεν έχει αρκετή πρακτική με πραγματικούς πελάτες, οπότε η δουλειά ξεκινά αργά. Ωστόσο η Ελένη δεν λυγίζει· πιστεύει ότι θα τα καταφέρει.
Το φθινοπωρινό κρυολόγημα όμως την ταράζει. Έχει πυρετό, πονάει το λαιμό της και δεν έφτασε να πάει στο φαρμακείο πριν ξεκινήσει η δουλειά. Τα ανοίγματα στα έγγραφα τυπώνουν κόκκινο φως στην οθόνη της.
Κοιτάζει το αλόε, σκυμμένο, και σκίζει ένα σαρκώδες φύλλο, το βάζει στο στόμα. Αργά μασάει τη πικρή γεύση· λίγα λεπτά αργότερα αισθάνεται καλύτερα.
-Τελείωσε; ρωτά η Σταματίνα, κοιτάζοντας τα έγγραφα, δεν βλέπω λάθη. Μπράβο!
Η Σταματίνα της δίνει καινούργιες εργασίες και επιστρέφει στη θέση της. Η Ελένη δεν προσέχει πώς η επιπλέον δουλειά την καταπλακώνει. Στο τέλος της ημέρας καλεί ξανά τη Σταματίνα για έλεγχο.
-Πώς το κατάφερες να φτιάξεις έτσι γρήγορα τους πίνακες; ρωτά.
-Αν δείξουμε αυτά τα δεδομένα αρχίζει η Σταματίνα, λίγο τρομαγμένη, αλλά η Ελένη εξηγεί με ενθουσιασμό νέες τεχνικές. Η Σταματίνα σκέφτεται αν θα πρέπει να πάρει δάσκαλο.
-Καλή δουλειά, λέει η Σταματίνα, έχω μια δύσκολη υπόθεση από το πρωί. Μπορεί να τα περάσεις.
Η Ελένη ολοκληρώνει το έργο, σηκώνει ξανά τη φωνή της:
-Έτοιμη! λέει χαμογελώντας.
Οι συνάδελφοι σηκώνονται από τις θέσεις τους. Η Σταματίνα παίρνει το ποντίκι από τα χέρια της Ελένης, το σαρώνει γρήγορα.
-Πώς το έκανες; ρωτά.
-Είμαι καλός λογιστής, ακόμα και νέος. Σκέφτηκα και εφάρμοσα
-Σταματάς! φωνάζει η Σταματίνα, είμαι εγώ ο καλός λογιστής, εμείς οι κορίτσια, εσύ ο νέος λογιστής. Πες μας τι έκανες!
Τότε η γραμματέας εισβάζει:
-Κυρίες, αύριο έρχεται η Βίρα Πάλνα. Έχει ραντεβού με το διευθύνοντα σύμβουλο. Θα μας δώσει συμβουλές, οπότε ετοιμαστείτε.
-Να ετοιμάσουμε ερωτήσεις, σφυρίζει η Σταματίνα, κοιτάζοντας την Ελένη. Αλλά η Ελένη δεν ξέρει τι να ρωτήσει. Στο μυαλό της όλα φαίνονται γνωστά.
Το επόμενο πρωί, η ομάδα με τη Σταματίνα επιμελείται τις τελευταίες λεπτομέρειες για τη συνάντηση με τη Βίρα Πάλνα. Η Ελένη ολοκληρώνει τα τρέχοντα έργα, μασάει ξανά φύλλο αλόε. Ξαφνικά, η πόρτα ανοίγει.
-Αυτή είναι η καινούργια σας; λέει η φωνή πίσω της.
-Καλημέρα, απαντά ήσυχα η Ελένη, βουτώντας το εναπομείναν φύλλο.
Η Βίρα Πάλνα, μια ψηλή, αδύνατη κυρία με σφιχτό κοτζάκι, διορθώνει τα γυαλιά της και κοιτάζει το γραφείο, τη γλάστρα και την Ελένη.
-Συγγνώμη που δεν προετοίμασα ερωτήσεις. Ήταν πολύ δουλειά λέει.
-Καμία πρόβλεψη δε θα δώσω χωρίς να το ζητηθεί. Είμαι στη σύνταξη, δεν θα κάνω εργαστήρια. Ας μιλήσουμε
Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, η Ελένη κατεβαίνει για καφέ. Καθώς πρόκειται να καθίσει, η Βίρα την καλεί:
-Κάθισε μαζί μου. Πώς τα πας; Έχω παρακολουθήσει τη δουλειά σου. Πολύ καλή. Έχεις μεγάλη εμπειρία;
-Όχι μόλις ένας μήνας Απλώς λατρεύω τη λογιστική· βελτιώνομαι κάθε μέρα ψιθυρίζει η Ελένη.
-Παρακολουθείς το αλόε; γελάει η Βίρα. Ο λαιμός μου πονάει, το έτρωγα. Τώρα νιώθω καλύτερα.
-Συγγνώμη, τι εννοείς με «αλόε»; ρωτά η Ελένη.
-Η ιστορία του αιώνιου δέντρου: ένας γιατρός βρέθηκε ερημίτης, άρρωστος, και βρήκε ένα γιγαντιαίο δέντρο με ζουμερά φύλλα. Πίνοντας τον χυμό του, ανακάμψα. Έτσι γεννήθηκε η παράδοση του αλόε. εξηγεί η Βίρα.
-Αυτή είναι η θεραπευτική ιδιότητα, όχι η λογιστική, σχολιάζει η Ελένη.
-Κάπως λειτουργεί και εδώ. Ήμουν νέα, έμαθα από μια αυστηρή κυρία, που με έκανε να κλαίω. Έπειτα, στη διαδρομή μου, βρήκα αυτό το αλόε, το έλαβα όταν πήγα στη σύνταξη. Το πήρα μαζί μου σε διάφορες εταιρείες. Τώρα είναι δικό σου. λέει η Βίρα.
-Γιατί δεν απαντήσατε στις ερωτήσεις των κοριτσιών; ρωτούν οι συνάδελφοι.
-Εγώ είμαι απλώς υπάλληλος, τίποτα ιδιαίτερο, απαντά η Βίρα.
-Αλλά δεν είναι δίκαιο! αντιδρά η Σταματίνα.
-Ποιος λέει τι είναι δίκαιο; γυαλίζει η Βίρα, ποιος το βλάπτει;
Μετά τη συνομιλία, η Ελένη επιστρέφει στο γραφείο. Συνεχίζει να δουλεύει, παίρνοντας καθημερινά πιο δύσκολες εργασίες.
Μετά από έναν μήνα, δεν σκουπίζει πια το πάτωμα· έχει πλέον στους πιο απαιτητικούς πελάτες. Οι εργασίες γίνονται με ένα κλικ.
-Κάθε μέρα ζωγραφίζω αριθμούς, χωρίς να βλέπω πρόοδο. Τι με κρατάει; σκέφτεται.
Μετά από λίγους μήνες, η Ελένη υποβάλλει αίτηση παραίτησης.
-Γιατί φεύγεις, έχεις κορυφαίους πελάτες! αναρωτιέται η Σταματίνα, αλλά μυστικά χαίρεται που θα ξαναγίνει η καλύτερη.
-Μετακομίζω σε άλλη περιοχή, δύσκολο να έρθω εδώ λέει η Ελένη, μαζεύοντας τα πράγματά της.
-Είσαι τρελή! φωνάζει η Σταματίνα. Πάμε να ξαναχτίσουμε τα πάντα!
-Δεν πειράζει, θα τα καταφέρω απανΚαθώς η Ελένη στέλνει το τελευταίο email και κλείνει το γραφείο, νιώθει πως η νέα της αρχή, γεμάτη αλόε και όνειρα, μόλις ξεκίνησε.
