Οι μεταφορείς έφεραν τα έπιπλα στο νέο διαμέρισμα και έμειναν άφωνοι όταν αναγνώρισαν την οικοδέσποινα ως ένα εξαφανισμένο αστέρι της ελληνικής μουσικής σκηνής.
«Γιάννη, είδες τι παραγγελία έχουμε; Ντουλάπα, καναπές, δύο πολυθρόνες και ένα τραπέζι! Και το σπίτι χωρίς ασανσέρ, πέμπτος όροφος! Για τόσα λεφτά, ας τα σηκώσει ο Σπύρος μόνος του!» Ο Νίκος εκνευρισμένος πέταξε το τιμολόγιο στο ταμπλό του φορτηγού.
«Έλα τώρα, Νίκο,» απάντησε ήρεμα ο Γιάννης, χωρίς να αποσπάσει το βλέμμα από το δρόμο. «Σήμερα είναι η τελευταία παραγγελία, και μετά πάμε σπίτι. Η γυναίκα μου υποσχέθηκε να μας φτιάξει φασολάδα.»
«Η φασολάδα σου είναι ασφαλής, αλλά η πλάτη μου σίγουρα δε θα μου πει ευχαριστώ,» αναστέναξε ο Νίκος, κοιτώντας τα γκρι πολυκατοικίες της περιοχής. «Και γιατί οι άνθρωποι επιμένουν στον πέμπτο όροφο; Να ζούσαν στον πρώτο, σαν όλα τα λογικά πλάσματα.»
«Τουλάχιστον έχουν θέα,» χαμογέλασε ο Γιάννης. «Και οι πάνω γείτονες δεν κάνουν θόρυβο.»
«Ναι, πολύ ρομαντικό… Ακούσε, ποιος είναι ο πελάτης;» Ο Νίκος πήρε το τιμολόγιο και άρχισε να διαβάζει. «Μια κυρία Παπαδοπούλου Μαρία. Τηλέφωνο, διεύθυνση… Προκαταβολή πληρωμένη, το υπόλοιπο κατά την παράδοση. Το συνηθισμένο.»
Το φορτηγό στρίβει σε μια ήσυχη αυλή γεμάτη παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Οι νέες πολυκατοικίες γειτνίαζαν με παλιά κτίρια, δημιουργώντας μια περίεργη αρχιτεκτονική αντίθεση. Ο Γιάννης πάρκαρε μπροστά από μια πενταόροφη πολυκατοικία με φθαρμένη μπογιά.
«Φτάσαμε. Αυτή η είσοδος,» έκανε νόημα προς τη φθαρμένη πόρτα. «Ας ελπίσουμε ότι οι πόρτες του διαμερίσματος είναι φαρδιές, αλλιώς θα ταλαιπωρηθούμε με την ντουλάπα.»
Ξεφόρτωσαν το καροτσάκι και ο Νίκος πήρε τηλέφωνο την πελάτισσα.
«Γεια σας, κυρία Παπαδοπούλου; Η εταιρεία επίπλων „Ανακούφιση”. Φτάσαμε με την παραγγελία σας. Ναι, είμαστε κάτω. Εντάξει, περιμένουμε.»
Λίγα λεπτά αργότερα, η πόρτα άνοιξε και μια γυναίκα περίπου τεσσεράντων ετών εμφανίστηκε, ντυμένη με απλά ρούχα τζιν και μια χαλαρή μπλούζα. Τα σκούρα μαλλιά της ήταν συμμαζεμένα σε έναν απλό κότσο, με ελάχιστο μακιγιάζ. Χαμογέλασε φιλικά.
«Γεια σας, περάστε μέσα. Το διαμέρισμα είναι στον πέμπτο, στον τελευταίο όροφο.»
Ο Νίκος και ο Γιάννης άρχισαν να φορτώνουν τα έπιπλα στο καροτσάκι για να μην τα μεταφέρουν ένα-ένα. Πρώτος ήταν ο καναπές το πιο ογκώδες, αλλά όχι το πιο βαρύ αντικείμενο.
«Περιμένετε, θα σας βοηθήσω,» πρότεινε ξαφνικά η οικοδέσποινα όταν άρχισαν να στριφογυρίζουν στον στενό διαδρόμο.
«Μη ανησυχείτε, κυρία Παπαδοπούλου,» απάντησε ο Γιάννης. «Είναι η δουλειά μας.»
«Και όμως,» επέμενε, κρατώντας μια γωνία του καναπέ. «Σ αυτήν την είσοδο οι γωνίες είναι τόσο στενές που χρειάζεται να τις ξέρεις.»
Η φωνή της φάνηκε στον Νίκο κάπως γνωστή. Σκέφτηκε πού μπορεί να την είχε ακούσει πριν αυτόν τον τρόπο να τραβάει τις λέξεις. Κάτι πολύ οικείο, αλλά που του διαφεύγει.
Ο πέμπτος όροφος δεν ήταν εύκολος. Καθώς τράβηξαν τον καναπέ, ο Νίκος κατάλαβε γιατί οι άνθρωποι καταριούνται τα σπίτια χωρίς ασανσέρ. Τελικά, ο καναπές έφτασε μπροστά στην πόρτα. Η γυναίκα άνοιξε την κλειδαριά και κράτησε την πόρτα.
«Βάλτε τον απευθείας στο σαλόνι, δίπλα στο παράθυρο.»
Το διαμέρισμα ήταν εκπληκτικά ευρύχωρο φαινόταν ότι είχαν αφαιρέσει μερικούς τοίχους. Άσπροι τοίχοι, ελάχιστα έπιπλα, πολύ φως. Στη γωνία στεκόταν ένα πιάνο το μόνο πράγμα που φανέλωνε κάποιο ενδιαφέρον της οικοδέσποινας.
«Παίζετε;» ρώτησε ο Γιάννης, κοιτάζοντας το όργανο ενώ έστηναν τον καναπέ.
«Λίγο,» αποκρίθηκε με επιφύλαξη. «Για τον εαυτό μου, για να μη ξεχνιέμαι.»
Γύρισαν να φέρουν τα υπόλοιπα έπιπλα. Ο Νίκος συνέχιζε να σκέφτεται που την είχε ξαναδεί. Ίσως να την είχε εξυπηρετήσει στο παρελθόν; Ή την είχε δει κάπου;
Όταν μετέφεραν το τελευταίο αντικείμενο το τραπέζι ο Νίκος αποφάσισε να ρωτήσει:
«Συγγνώμη για την περιέργεια, κυρία Παπαδοπούλου, αλλά νομίζω ότι σας έχω ξαναδεί. Έχετε παραγγείλει από μας πριν;»
Η γυναίκα στάθηκε για μια στιγμή, σαν να σκεφτόταν πώς να απαντήσει.
«Όχι, είναι η πρώτη μου παραγγελία μαζί σας,» είπε μετά από μια παύση. «Μάλλον με μπερδεύετε.»
Γύρισε να πάρει λεφτά από το πορτοφόλι της, και εκείνη τη στιγμή στο ραδιόφωνο που έπαιζε χαμηλά στο διπλανό δωμάτιο, άκουγεται ένα τραγούδι.
