Τα κακομαθημένα παιδιά μας αποφάσισαν να παίξουν τους ανεξάρτητους, φορτώθηκαν χρέη και έμειναν χωρίς δικό τους διαμέρισμα. Όταν τα παιδιά μας παντρεύτηκαν, αποφασίσαμε – εμείς, οι γονείς και από τις δύο πλευρές – να τα βοηθήσουμε να βρουν σπίτι. Είχαμε κάποιες οικονομίες, εμείς και οι συμπεθέροι, τις ενώσαμε και φτάναμε να αγοράσουμε ένα μικρό διαμέρισμα στα παιδιά. Θέλαμε να το αγοράσουμε αμέσως για αυτά, αλλά εκείνα μας είπαν πως είναι ανεξάρτητα και θα το αγοράσουν μόνα τους. Λίγο καιρό μετά, μάθαμε πως όντως αγόρασαν διαμέρισμα, αλλά… τριών δωματίων! Πού βρήκαν τα χρήματα; Πήραν στεγαστικό δάνειο. Ποιος θα έπρεπε να πληρώνει τις δόσεις; «Μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας», μας είπαν. Ήθελαν μετά και αυτοκίνητο – το διαμέρισμα είναι λέει μακριά από τη δουλειά και δεν τους βολεύουν τα ΜΜΜ. Πήραν καινούριο αυτοκίνητο από εκθεσιακό, πάλι με δάνειο. Εμείς επιμείναμε να πάρουν μεταχειρισμένο, αλλά επέμεναν πως ξέρουν καλύτερα, πως είναι αυτόνομοι. Μετά θέλησαν παιδί – και μάλιστα να γεννηθεί στο εξωτερικό, για να πάρει διπλή υπηκοότητα. Έκαναν πάλι δάνειο για να γεννήσει η κόρη μας σε καλές συνθήκες, με γιατρό στην Ευρώπη. Μετά τη γέννα, ήθελαν να ανακαινίσουν το παιδικό δωμάτιο – πάλι δάνειο. Όταν ρωτήσαμε ποιος θα πληρώσει; «Μόνοι μας, είμαστε ανεξάρτητοι!». Ώσπου έπεσε η κακή ώρα: ο γαμπρός απολύθηκε και η κόρη ήταν ακόμη σε άδεια μητρότητας. Τα χρήματα τελείωσαν – πώς να πληρωθούν όλα τα δάνεια; Ζήτησαν να πουλήσουμε το εξοχικό μας στη Χαλκιδική. Δεν θέλαμε, αλλά αναγκαστήκαμε, για να μην κηρύξουν πτώχευση. Δυστυχώς, δεν έφταναν τα χρήματα. Μετά, αναγκάστηκαν να πουλήσουν το διαμέρισμα και στο τέλος το αυτοκίνητο. Πήγαν να μείνουν με τους συμπεθέρους. Τώρα παραπονιούνται πως δεν έχουν τίποτα δικό τους. Φυσικά – γιατί δεν μας άκουσαν έγκαιρα. Τα δάνεια δεν έχουν τελειώσει – θα πάρει χρόνια ακόμη. Μόνο στενοχώρια και δάκρυα.

Πόσο αφελείς στάθηκαν τα παιδιά όταν αποφάσισαν να παίξουν τους ανεξάρτητους και τελικά βρέθηκαν χρεωμένοι και χωρίς σπίτι.

Όταν η κόρη μας παντρεύτηκε, συμφωνήσαμε με τους συμπεθέρους να τους βοηθήσουμε να βρουν μια στέγη. Εγώ κι η γυναίκα μου είχαμε κάποιες οικονομίες στην άκρη, το ίδιο και οι γονείς του γαμπρού. Τα βάλαμε όλα μαζί και συγκεντρώσαμε αρκετά για ένα μικρό διαμέρισμα. Εκείνοι όμως επέμεναν πως ήθελαν να αγοράσουν μόνοι τους, για να είναι ανεξάρτητοι.

Λίγο καιρό μετά μάθαμε ότι αγόρασαν όντως διαμέρισμα όχι μικρό όμως, αλλά τριών δωματίων. Πού βρήκαν τόσα λεφτά; Πήραν δάνειο από την τράπεζα για να το αγοράσουν. Και ποιος θα πλήρωνε τις δόσεις; Μας διαβεβαίωσαν ότι τα καταφέρνουν οικονομικά.

Στη συνέχεια αποφάσισαν ότι χρειάζονται και αυτοκίνητο. Τους βόλευε, είπαν, γιατί το σπίτι ήταν μακριά από τις δουλειές τους και η συγκοινωνία τους δυσκόλευε. Αγόρασαν λοιπόν και αυτοκίνητο, και πάλι με δάνειο, καινούργιο μάλιστα από αντιπροσωπεία. Εμείς τους συμβουλέψαμε να πάρουν μεταχειρισμένο, αλλά εκείνοι θεωρούσαν πως ξέρουν καλύτερα και μπορούν να τα καταφέρουν μόνοι τους.

Αργότερα, θέλησαν να κάνουν και παιδί και μάλιστα ήθελαν να γεννηθεί στο εξωτερικό, για να έχει και υπηκοότητα. Πήραν ακόμη ένα δάνειο, για να γεννήσει δηλαδή η κόρη τους σε καλό νοσοκομείο με γιατρούς να προσέχουν κάθε λεπτομέρεια.

Όταν γεννήθηκε το μωρό, ήθελαν να ανακαινίσουν το παιδικό δωμάτιο, οπότε πήραν νέο δάνειο. Ρώτησα ποιος θα τα πληρώσει όλα αυτά; Η απάντηση πάντα η ίδια: «Εμείς, έχουμε την ανεξαρτησία μας».

Όμως η ατυχία δεν άργησε να έρθει ο γαμπρός έχασε τη δουλειά του, η κόρη μου βρισκόταν σε άδεια μητρότητας. Τα χρήματα τελείωσαν. Πώς να πληρώσουν όλες τις δόσεις; Μας ζήτησαν να πουλήσουμε το εξοχικό μας στον Μαραθώνα. Δεν ήθελα, αλλά αναγκαστήκαμε, για να μην βγουν στον πλειστηριασμό. Δυστυχώς, κι αυτό δεν ήταν αρκετό.

Στο τέλος αναγκάστηκαν να πουλήσουν το διαμέρισμα και μετά από λίγο το αυτοκίνητο. Μετακόμισαν στο σπίτι των κουμπάρων. Τώρα παραπονιούνται πως δεν έχουν τίποτα δικό τους. Φυσικά, γιατί ποτέ δεν άκουσαν τις συμβουλές μας. Ακόμη πληρώνουν δάνεια θα τους πάρει χρόνια να τα ξεχρεώσουν. Μόνο πίκρα και δάκρυα.

Το μάθημα που πήρα εγώ; Η ανεξαρτησία χτίζεται σταδιακά, με κόπους και σύνεση. Τα μεγάλα όνειρα χωρίς λογική και υπομονή, φέρνουν μόνο δύσκολες μέρες.