**Ημερολόγιο της Μαρίας**
« Μαριώ μου, τελικά δεν έγινε και τίποτα το τρομερό! Όλοι οι άντρες έχουν τις στιγμές τους με παρασύρθηκε, δεν μπόρεσε να σταματήσει εγκαίρως. Να είσαι πιο σοφή. Μην παραδώσεις τον άντρα σου σε μια άλλη! Θα νομίζει ότι σε νίκησε! Πολέμησε για την οικογένεια σου!» με παρακάλαγε η πεθερά μου.
Το Σάββατο πρωί, η Μαρία πήγε τον γιο της στους γονείς της. Συμφωνήσαμε ότι ο Δημήτρης θα έμενε μαζί τους για λίγο καιρό.
Γυρίζοντας σπίτι, άνοιξε τις χαρτοκιβώτιους από το μπαλκόνι και άρχισε να μαζεύει τα πράγματά της. Αρχικά, από το δωμάτιο του παιδιού.
Έβαζε μέσα ρούχα, παιχνίδια, βιβλία, κλείνοντας τις κούτες με ταινία και γράφοντας πάνω. Σύντομα, το δωμάτιο θα έμενε μόνο με τα έπιπλα, που δεν σκόπευε να πάρει μαζί της.
Περίπου στο μεσημέρι, χτύπησε το τηλέφωνό της. Κοίταξε την οθόνη η πεθερά.
« Γεια σας, κυρία Ελένη.»
« Καλημέρα, Μαριώ. Ο Γιάννης μου τα είπε όλα. Καταλαβαίνω ότι πονάς. Αλλά ίσως μην βιάζεσαι τόσο; Πάψε για λίγο, σκέψου. Μήπως δεν αξίζει να καταστρέψεις την οικογένεια τόσο γρήγορα;» ρώτησε η πεθερά.
« Εγώ δεν την καταστρέφω, ο Γιάννης το έκανε» απάντησα.
« Μαριώ, δεν του αφαιρώ την ευθύνη! Αλλά ίσως να τον συγχωρήσεις για μια πρώτη φορά;»
« Πρώτη φορά; Ο γιος σου βγαίνει με μια συνάδελφο εξάμηνο τώρα, με εξαπατά. Και εσύ μου λες να συγχωρήσω; Όχι» είπα ξεκάθαρα.
« Σκέψου το καλύτερα. Στερείς τον μπαμπά από τον Δημήτρη. Κι ο Γιάννης αγαπάει τόσο το παιδί!»
« Κυρία Ελένη, ο Γιάννης μπορεί να βλέπει τον γιο μας, δεν θα του το απαγορεύσω. Αλλά δεν θέλω να ζήσω μαζί του πια. Ας τελειώνουμε έχω δουλειά.»
Έκλεισε τις τελευταίες κούτες και πήγε στην κρεβατοκάμαρα να μαζέψει τα ρούχα της.
Η πεθερά εμφανίστηκε στο σπίτι μια ώρα αργότερα. Η Ελένη νόμιζε ότι με μια συζήτηση θα έπειθε την νύφη της να μην χωρίσει.
Η κουβέντα γύρισε στον ίδιο κύκλο:
« Μαριώ, δεν έγινε τίποτα σοβαρό! Όλοι οι άντρες έχουν τις στιγμές τους!»
« Να είσαι πιο σοφή. Μην αφήσεις μια άλλη να σου πάρει τον άντρα! Θα νομίζει ότι σε νίκησε!»
« Κυρία Ελένη, ο Γιάννης δεν είναι τρόπαιο για να παλεύω γι αυτόν! Θέλετε να καλέσω την Άννα σε μονομαχία; Η Άννα τι σχέση έχει; Αν δεν ήταν εκείνη, θα ήταν μια άλλη.»
« Θα σου πω ένα μυστικό. Ο πατέρας του Γιάννη, ο κύριος Σπύρος, επίσης έκανε λάθη νέος. Αλλά εγώ ήμουν πιο σοφή και κράτησα την οικογένεια. Και τώρα είμαστε μαζί τριάντα πέντε χρόνια.»
« Και σε τι έγκειται η σοφία σας;» χαμογέλασα ειρωνικά.
« Δεν έκανα σκηνές. Αντίθετα, έγινα πιο τρυφερή, του έφτιαχνα τα αγαπημένα του φαγητά, ενδιαφερόμουν για τη δουλειά του, φρόντισα τον εαυτό μου άλλαξα χτένισμα, χάσα
