Η δική μας ιστορία ξεκίνησε πριν από δεκαπέντε χρόνια, όταν παντρεύτηκα τον άντρα μου, τον Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο. Στην αρχή, μείναμε μαζί με την πεθερά μου στο σπίτι της στην Αθήνα και δουλεύαμε και οι δύο σε ένα εργοστάσιο στην περιοχή. Αργότερα, καταφέραμε να μετακομίσουμε σε ένα μικρό διαμέρισμα και η ζωή φάνταζε να κυλά ήρεμα. Καθώς πρόσεξα το ταλέντο του Κωνσταντίνου στη δουλειά, τον παρότρυνα να σπουδάσει παραπάνω, ενώ εγώ ανέλαβα να τον βοηθάω με τις σπουδές του και τις δουλειές του σπιτιού. Έγραφα για αυτόν σημειώσεις, εργασίες και αναφορές, ώστε να αποφοιτήσει και να βρει καλύτερη θέση στην εργασία του. Αν και η δική μου σταδιοδρομία δεν αναπτύχθηκε όπως περίμενα, παρόλο που είχα τελειώσει το Πανεπιστήμιο, βρήκα παρηγοριά στην ευτυχία της οικογένειάς μας.
Όταν ο γιος μας μεγάλωσε, έμεινα έγκυος και στην κόρη μας, την Αγγελική. Ύστερα από καιρό, επέστρεψα στη δουλειά, αλλά τα παιδιά μας ήταν συχνά άρρωστα και με ευάλωτο ανοσοποιητικό σύστημα, οπότε χρειαζόταν να βρίσκομαι πάντα δίπλα τους. Παρ όλα αυτά, παρέμεινα αισιόδοξη και ευγνώμων για την αγάπη που μας ένωνε ως οικογένεια. Η αφοσίωση του Κωνσταντίνου στη δουλειά του αυξήθηκε, με αποτέλεσμα να αγοράσουμε ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα στη Νέα Σμύρνη, για να έχουν τα παιδιά μας δικά τους δωμάτια κι αυτά ήταν ενθουσιασμένα με τον χώρο τους. Όμως, οι απουσίες του συζύγου μου από το σπίτι πλήθαιναν και αυτό με ανησυχούσε.
Μια μέρα, μέσω μιας παλιάς συνάδελφου, έμαθα για το δεσμό που είχε ο Κωνσταντίνος με μια άλλη γυναίκα. Αποφάσισα να αντιμετωπίσω την ερωμένη του στο χώρο εργασίας τους και τη παρακάλεσα να αφήσει ήσυχη την οικογένειά μου. Αντί να δείξει σεβασμό ή μετάνοια, με προσέβαλε μπροστά σε όλους, χωρίς καθόλου ντροπή. Όταν εμφανίστηκε ο Κωνσταντίνος, ομολόγησε την απιστία του και μου ανακοίνωσε ότι θα ζητήσει διαζύγιο, λέγοντας πως κουράστηκε να ζει διπλή ζωή.
Προσέλαβε τους καλύτερους δικηγόρους και μας άφησε εμένα και τα παιδιά χωρίς χρήματα, χωρίς να νοιαστεί καθόλου για τις ανάγκες ή τη σταθερότητά μας. Ο πρώην άντρας μου ήταν βυθισμένος στη νέα του σχέση και εγώ δεν μπορούσα να ανταπεξέλθω. Χάρη στους γονείς μου, κατάφερα να αγοράσω ένα μικρό διαμέρισμα με τις οικονομίες που είχαν στην άκρη μερικές χιλιάδες ευρώ και να βρω δουλειά ώστε να στηρίξω την οικογένειά μας. Η ζωή άρχισε σιγά-σιγά να βελτιώνεται.
Ένα χρόνο μετά, ο Κωνσταντίνος ήρθε ζητώντας βοήθεια, έχοντας χάσει τη δουλειά του και αφού τον είχε εγκαταλείψει η νέα του γυναίκα εξαιτίας ενός ατυχήματος που είχε. Ποτέ δεν ζήτησε συγγνώμη για την προδοσία του, και συνέχισε να φέρεται υπεροπτικά. Παρά τις συνεχόμενες εκκλήσεις του, αρνήθηκα να τον βοηθήσω. Μας είχε αφήσει χωρίς φροντίδα και πήρε μαζί του τα πάντα. Ήρθε η ώρα πλέον να βάλω εμένα και τα παιδιά μου σε προτεραιότητα, όπως εκείνος έβαλε κάποτε τον εαυτό του.
