Η Γεωργία Παπαδοπούλου κούνησε αργά το μωρό της, ψάχνοντας αδύναμα τη σωστή θέση των χεριών ώστε η μικρή Νίκη τέλος να βυθιστεί στον ύπνο. Η Νίκη ήρθε στον κόσμο ανήσυχη· τις πρώτες μόνες της μέρες έκλαιγε ασταμάτητα. Η θηλή του γάλακτος στη Γεωργία και στη μητέρα της Νίκης δεν πήγε καμιά φορά, γι αυτό έπρεπε να τρέφονται με τεχνητά γάλατα που έκαναν την κοιλιά της να πονάει συνέχεια. Άλλαζαν τις μίξεις, έδιναν νερό με άνηθο, τσάι χαμομηλιού· τίποτα δεν άφηνε τη μικρή να ηρεμήσει. Στο τέλος χρειάστηκε να την κουνάει για ώρες. Η ηλικιωμένη νοσηλεύτρια που τα είχαν καλέσει, τους έριξε μόνο ένα χέρι: «Τέτοιο μωρό. Θα το ξεπεράσει στις τρεις μήνες».
Η γιαγιά κοίταζε με τρυφερότητα το μικρό προσωπάκι της κοιμισμένης εγγονής. «Θα μεγαλώσει όμορφη και έξυπνη· πάρα πολύ μοιάζει με τη δική μου Αλεξία».
Τον έσπασαν οι σκέψεις της όταν μπήκε στην κουζίνα ο γαμπρός Μάκης. Έριξε μια ματιά στην κατσαρόλα με τη σούπα, σφίξα το λαιμό και την έκλεισε ξανά. Η Γεωργία σφίχτηκε λίγο και σκέφτηκε: «Να έρθει γρήγορα η Αλεξία από το πανεπιστήμιο· να πάω σπίτι».
Ο Μάκης αντιτάχθηκε στο να συνεχίσει η Αλεξία τις τελευταίες δύο χρονιές του ΠΣ, υποστηρίζοντας πως με τη γέννηση του παιδιού έπρεπε να σταματήσει την εκπαίδευσή της. Η Γεωργία, κρυφά, δεν ήθελε η Αλεξία να παντρευτεί τον Μάκη. Έφτασαν στο συμβιβασμό: το κορίτσι πρέπει να τελειώσει. Χωρίς άδειες σπουδών· αλλιώς οι φοιτητές τα ρίχνουν.
Κάθε πράγμα όμως έχει κόστος η Γεωργία έσπασε το καλοκαίρι της επαγγελματική της δραστηριότητα για να βοηθήσει την Αλεξία με το μωρό, μέχρι η Νίκη να μπει σε νηπιαγωγείο. Πλήγωσε το μισθό της, δεν είχε άλλα εισόδημα. Έπρεπε να σφίξει τη ζώνη· ήρθε συχνά στην Αλεξία λιγότερη, χάστε βάρος, στέλνει ρήξη. Αλλά τα προβλήματα μόλις ξεκίνησαν.
Μαμά, φαντάσου, σε έναν μήνα θα πρέπει να περάσουμε όλα τα διαγωνίσματα και το πτυχιακό. Εγώ δεν έχω προετοιμαστεί καθόλου. Αύριο τέσσερις μαθήματα· μπορείς να μείνεις με τη Νίκη; Τα σεμινάρια και οι εξετάσεις είναι αδερφοειδείς, δεν μπορείς να λείψεις, αλλιώς σε βγάλουν έξω από τις προαγωγές!
Ίσως ο Μάκης να μπορεί να φροντίσει αύριο, φαίνεται να έχει ελεύθερη μέρα;
Γεωργία, κι εγώ χρειάζομαι ξεκούραση. Αλεξία, αν τη μητέρα σου βαρύνει, μείνε σπίτι αύριο. Δεν θα χαθεί τίποτα από το πανεπιστήμιο. Ποτέ δεν θα φτάσεις το κόκκινο διάπλωμα.
Δε σκέφτομαι το κόκκινο πλέον είπε η Αλεξία με μια θλίψη. Θα ήθελα τουλάχιστον να περάσω. Η μαθηματική μοντελοποίηση είναι ένα σκότος δάσος. Δεν καταλαβαίνω τίποτα, και πρέπει να μάθω φόρμουλες, μισό σελίδα η καθεμία.
Αυτή η εκπαίδευση δεν σε βοηθά στη ζωή. Εγώ δεν πήγα πουθενά, δουλεύω στο λογιστήριο, μετά από τέντα χρόνια θα βγάλω σύνταξη. Η μητέρα σου φαινόταν να σπουδάζει, αλλά τι κέρδος φέρνει σήμερα ένας δάσκαλος;
Η Αλεξία ένιωσε την καρδιά της να σφίγγεται από την προσβολή του πατέρα της, όμως δεν ήθελε να σπείρει κλίμα. Χαιρέτισε τη μητέρα με ντροπαλή χαρά, προεξέτεινε το τσάι ενώ το μωρό κοιμόταν.
Οι αρνητικές προβλέψεις δεν συνέβησαν· η Αλεξία πέρασε το εξάμηνο με άριστα, όπως και τα επόμενα, και τέλος πήρε το κόκκινο δίπλωμα. Βρέθηκε θέση ως καθηγήτρια στο ίδιο τμήμα. Η Γεωργία υπερήφανη, γέμιζε τη καρδιά της με χαρά που η κόρη της είχε φτάσει τέτοια επίτευξη. Ο Μάκης δεν μοιράστηκε τη χαρά, λέγοντας ψυχικά στη γυναίκα και στη γιαγιά ότι «όλες αυτές οι σπουδές είναι πλέον περιττές».
Η Νίκη μεγάλωσε, πήγε σε νηπιαγωγείο. Οι πρώτες λέξεις, οι πειράγματα, τα πρωινά θεατρικά, τα όμορφα ντυσίματα, η τρυφερότητα που μόνο τα παιδιά ξέρουν, γέμιζαν την καρδιά της Αλεξίας, σβήνοντας τον θυμό που ένιωθε για τον σύζυγό της, πλέον πιο κρύο και αυστηρό.
Η σχέση τους βρέθηκε ξανά να δοκιμάζεται από την αχρείαστη ζήλεια του Μάκη, που συχνά ξεπέρασε τα όρια της ευπρέπειας. Όταν οι συνάδελφοι της Αλεξίας τη χτύπηναν τηλεφωνικά, ο Μάκης επιχείρησε να πιάσει το τηλέφωνο, να μπλοκάρει τη συζήτηση. Η νέα σύζυγος ντράπανετο και έμεινε άσχετη, χωρίς λόγια.
Από όλα αυτά έμαθαν ότι η υπομονή, η αλληλοϋποστήριξη και η πίστη στις δικές μας ικανότητες είναι το μοναδικό που μπορεί να διασχίσει τις πιο σκληρές καταιγίδες της ζωής.
