Όταν η γιαγιά μου έμαθε ότι η κόρη της, δηλαδή η μητέρα μου, ήταν έγκυος χωρίς να είναι παντρεμένη, ένιωσε βαθιά απογοήτευση. Έκανε τη ζωή της μητέρας μου αφόρητη, αλλά η μητέρα μου άντεξε σιωπηρά, με υπομονή, όλη τη δυσκολία και την κακομεταχείριση.
Τη μέρα των γενεθλίων μου, η γιαγιά μου κλείδωσε τη μητέρα μου μέσα στο σπίτι και έφυγε, παίρνοντας το κλειδί μαζί της. Ευτυχώς, η αδερφή μου, που ήταν πρώην διασώστρια του ΕΚΑΒ, βρισκόταν εκεί, άρπαξε το κλειδί και έτρεξε να βοηθήσει τη μητέρα μου. Έτσι γεννήθηκα κι εγώ, και παρά τις δύσκολες συνθήκες, η μητέρα μου με αγάπησε άπειρα. Η γιαγιά μου, που είχε γεράσει, με δίδαξε διάφορες δεξιότητες σχετικά με την κηπουρική και τη γεωργία. Αν και ξεχώρισα σε αρκετές από αυτές, κάθε φορά που έκανα λάθη, με κακοποιούσε λεκτικά, χρησιμοποιώντας λέξεις που δεν καταλάβαινα τότε αλλά αισθανόμουν ότι είχαν σκοπό να με πληγώσουν. Δεν μπορούσα να αντιληφθώ την αιτία της συμπεριφοράς της, γιατί δεν με αγαπούσε ή τι είχα κάνει λάθος. Εκείνη είχε ζήσει τις δυσκολίες της ανατροφής ενός παιδιού μετά τον θάνατο του συζύγου της, γι αυτό περίμενα πως θα καταλάβει πόσο δύσκολο ήταν. Μεγάλωσα χωρίς καμία αρσενική αγάπη χωρίς παππού, χωρίς πατέρα, χωρίς αδερφό.
Αργότερα η μητέρα μου παντρεύτηκε και απέκτησε άλλα δυο παιδιά, αλλά δυστυχώς ο σύζυγός της δεν έζησε πολλά χρόνια. Παραδόξως, η γιαγιά μου έδειξε στα άλλα παιδιά πολύ μεγαλύτερη αγάπη απ ό,τι είχε δείξει ποτέ σε εμένα. Δεν μπορούσα να μην ζηλεύω.
Η γιαγιά μου έχει φύγει εδώ και πολύ καιρό και εγώ δεν είμαι πλέον παιδί, αλλά μερικές φορές θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια, τότε που ένιωθα διαρκώς διαφορετική απ όλους. Τα σκληρά λόγια της ακόμη ηχούν στη μνήμη μου, φέρνοντας στην επιφάνεια εκείνα τα παλιά συναισθήματα.
Μια μέρα, όταν πήγαμε με τη μητέρα μου για ψώνια στη λαϊκή στην Αθήνα, συναντήσαμε μια γυναίκα που αγόρασε μια τσάντα γεμάτη φρούτα και γλυκά. Μας είπε με χαρά πως η κόρη της θα γεννούσε σύντομα και πως η μέρα του γάμου πλησίαζε. Όλο το χωριό ήξερε πως η κόρη της Βικτωρίας δεν είχε σύζυγο, αλλά η ειλικρίνεια και η αγάπη αυτής της γυναίκας για το παιδί της συγκίνησαν πολύ τη μητέρα μου, θυμίζοντάς της τα δικά της δύσκολα χρόνια, τα λόγια και τα πικρά σχόλια που είχε υποστεί για τόσο καιρό.
Αγαπώ τη μητέρα μου και είμαι ευγνώμων που με έφερε στον κόσμο και άντεξε τόσες δοκιμασίες για μένα. Ποτέ δεν μου φέρθηκε άσχημα. Η μητρική της αγάπη είναι ανιδιοτελής και καθαρή.
Όσο για το τι θα έκανα εγώ στη θέση της γιαγιάς μου, δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν δεν έχω ζήσει τις ίδιες καταστάσεις. Παρ όλα αυτά, πιστεύω πως θα ήταν πολύ σημαντικό να δείξω κατανόηση, ενσυναίσθηση και στήριξη στην κόρη μου, ακόμη και στα δύσκολα. Η αγάπη και η συμπόνια πρέπει να επικρατούν για να ενισχύουν τον δεσμό με το παιδί σου, ανεξάρτητα από τις συνθήκες.
