Παλιά θεωρούσαν ότι πρέπει να παντρευτείς μόνο μία φορά και να ζήσεις μαζί για όλη σου τη ζωή, όπως τα βιβλία που κρατάς στο ράφι και ελπίζεις να μη σκονίσουν ποτέ. Σήμερα, ο κόσμος κατάλαβε ότι το να σπαταλάς τη ζωή σου με έναν άντρα που ούτε νοιάζεται ούτε δίνει σημασία είναι τουλάχιστον χαζομάρα. Γιατί να υπομείνεις και να κάνεις μια τελευταία προσπάθεια να σώσεις έναν γάμο που πλέον θυμίζει μόνο χλιαρό καφέ; Δυστυχώς, δεν είναι πάντα εύκολο να χωρίσεις πολιτισμένα και να γλιτώσεις τα παιδιά από ψυχολογικά δράματα.
Ο σύζυγός μου με άφησε για κάποια άλλη κι εγώ έμεινα μόνη με ένα παιδί, μόλις ενός έτους. Μου δήλωσε χωρίς ίχνος ντροπής ότι δεν ενδιαφέρεται πια για μένα. Ήμασταν παντρεμένοι έξι χρόνια. Ζούσαμε καλά, με λίγο γκρίνια, όπως όλοι κάπου μεταξύ «πάρε τα σκουπίδια» και «μην ξεχνάς το ψωμί». Μετά τη γέννηση του γιου μας, ο άντρας μου άλλαξε: με κάθε αφορμή, γινόταν νευρικός και εξαφανιζόταν τα βράδια. Υποψιαζόμουν πως είχε άλλη, αλλά ήλπιζα πως ήταν απλά ψυχολογία. Μια μέρα, μάζεψε τα πράγματά του και έφυγε. Κι εγώ, με τη χρεωμένη κάρτα και τον γιο, μόνη.
Πριν έξι μήνες γνώρισα τον δεύτερο άντρα μου, τον Φίλιππο ένας πραγματικός κύριος. Κατάλαβε αμέσως πόσο δύσκολο μου ήταν να μεγαλώνω το παιδί μόνη μου και να συντηρώ το σπίτι στη Γλυφάδα. Μετά το δεύτερο ραντεβού, με ρώτησε με γλυκύτητα αν θα ήθελα να πάμε μαζί στο σούπερ μάρκετ. Ο ίδιος αγόρασε ό,τι χρειάστηκε το παιδί, λες και είχε λίστα από τον Άγιο Βασίλη.
Ένιωσα αμήχανα: δεν είχα συνηθίσει να με προσέχουν. Όμως χάρηκα, γιατί η βοήθεια του ήταν ειλικρινής. Ζήτησα από τον Φίλιππο να αγοράσει λίγο κρέας εγώ με τα ευρώ μου, μετά βίας έπαιρνα αραιά και πού. Όσο κι αν προσπαθούσα, όλα πήγαιναν για τη δόση του δανείου του διαμερίσματος και για τα βασικά. Παλιά μου φαινόταν φυσιολογικό να πάρεις δάνειο για ένα σπίτι και να το πληρώσεις μαζί, αλλά η ζωή αποφάσισε να μου θυμίσει ότι «ο άνθρωπος κάνει σχέδια και ο Θεός γελάει».
Όταν ο Φίλιππος μου είπε πως μπορώ να αγοράσω ό,τι θέλω από το μαγαζί, ένιωσα παιδιά και έκλαψα κιόλας! Ήταν η πρώτη πραγματική βοήθεια που μου είχε δώσει κάποιος! Πήρα μόνο τα απαραίτητα, ούτε που πλησίασα τα γλυκά και τα φρούτα. Αλλά ο Φίλιππος, λες και είχε στόχο να με καλομάθει, πήρε και γλυκά και πορτοκάλια. Έφερε σπίτι δύο τεράστιες σακούλες.
Βγαίναμε για κάποιους μήνες κι όλο και περισσότερο ένιωθα πως ο Φίλιππος είναι πραγματικά καλός άνθρωπος. Κατάλαβα πως νοιάζεται για τη γυναίκα που αγαπά και κάνει ό,τι μπορεί για να τη βλέπει να χαμογελά. Με έπεισε για την αξία του και πριν καλά καλά το καταλάβω, παντρευτήκαμε. Ο Φίλιππος αποδείχθηκε υπέροχος σύζυγος και μπαμπάς.
Τώρα ξέρω ότι οι ατελείωτες υποσχέσεις και τα ψεύτικα λόγια αγάπης δεν αξίζουν ούτε μία δραχμή. Το σημαντικό είναι η αληθινή φροντίδα και η προσοχή από το κεφάλι της οικογένειας. Όταν σε προσέχουν πραγματικά, νιώθεις ασφάλεια και απαντάς με αγάπη. Είμαι ευτυχισμένη με τον Φίλιππο. Αισθάνομαι ότι βρήκα έναν άνθρωπο που μπορώ να στηρίζομαι και να ζήσω ήσυχα μαζί του. Και εκεί βρίσκεται η ευτυχία!
Η Άννα στάθηκε τυχερή που βρήκε τον Φίλιππο. Δεν χρειάζονται όλες οι γυναίκες διαμάντια και πολυτελή διαμερίσματα για να περάσουν καλά. Οι περισσότερες θέλουν απλώς να τις φροντίζουν, να τις σέβονται και να τις αγαπούν.
Να είστε αγαπημένες και να διαλέγετε με σύνεση την άλλη σας φέτα.
