Το αρνήθηκε να παντρευτεί τη φίλη του που ήταν έγκυος. Η μητέρα του τον στήριξε, αλλά ο πατέρας του υπερασπίστηκε το μέλλον του παιδιού.
Πατέρα, έχω νέα. Η γειτόνισσα, η Μαργαρίτα είναι έγκυος. Από μένα, είπε ο Δημήτρης, μόλις μπήκε στο σπίτι.
Ο Βαγγέλης, ο πατέρας του, στάθηκε για μια στιγμή, μετά είπε ήρεμα:
Τότε παντρέψου.
Τι λες; Είμαι πολύ νέος. Δεν είναι η στιγμή για οικογένεια, ειδικά που δεν έχουμε και πολύ καιρό μαζί
Σοβαρά; αναστέναξε ο πατέρας με πικρία. Άρα να κυνηγάς κορίτσια ήσουν άντρας, αλλά όταν έρχεται η ώρα να αναλάβεις ευθύνες, γίνεσαι παιδί. Πολύ ωραία. Και, χωρίς να προσθέσει κάτι άλλο, φώναξε τη γυναίκα του δυνατά: Ελένη! Έλα λίγο!
Η Ελένη μπήκε στην κουζίνα, σκουπίζοντας τα χέρια της στη φόρμα της:
Τι έγινε;
Άκου. Ο γιος μας έκανε ένα παιδί και δεν θέλει να παντρευτεί. Η Μαργαρίτα, η κόρη των γειτόνων. Είναι έγκυος μαζί του. Κι εκείνος κρύβεται σαν αρουραίος.
Η Ελένη ούτε καν φάνηκε έκπληκτη. Το πρόσωπό της πέτρωσε:
Και καλά κάνει. Γιατί να φέρουμε στο σπίτι την πρώτη τυχαία; Αυτά τα κορίτσια είναι πονηρά βρίσκουν κάποιον με περισσότερα λεφτά, αφήνονται, μετά έρχονται με το «παντρέψου!». Και ποιος ξέρει, ίσως δεν είναι καν δικό του. Ας κάνει εξετάσεις. Επίσης, δεν έχει νόημα να πιέζουμε τον Δημήτρη, είναι ακόμα νέος. Είναι άντρας, ήταν δύσκολο να αντισταθεί. Αλλά δεν είμαστε υποχρεωμένοι να μεγαλώσουμε τα παιδιά των άλλων.
Ο Βαγγέλης αναστέναξε βαθιά και είπε σιγά:
Κι αν είναι πραγματικά το παιδί του;
Κι αν είναι; Εμείς πρέπει να αναλάβουμε ευθύνες; Πες του να κάνει τις εξετάσεις, να μάθουμε τα πάντα.
Γύρισε και βγήκε από το δωμάτιο, αφήνοντας τον Βαγγέλη μόνο με τον γιο του.
Ξέρεις, κι εγώ ήμουν νέος κάποτε, άρχισε εκείνος. Αγάπησα κάποια άλλη, αλλά παντρεύτηκα τη μητέρα σου. Όχι από αγάπη, αλλά από ευθύνη. Γιατί να είσαι άντρας δεν σημαίνει μόνο πάθος, αλλά επιλογές και συνέπειες. Εκείνη ήταν έγκυος. Δεν ήξερα αν μπορούσα να είμαι μαζί της, αλλά ήξερα σίγουρα το παιδί δεν φταίει σε τίποτα. Το αίμα μου, η συνείδησή μου. Και, Δημήτρη, αν και δεν ήταν εύκολο, ποτέ δεν μετάνιωσα που έμεινα.
Τρεις μήνες πέρασαν. Η εξέταση DNA επιβεβαίωσε: με 99,9% πιθανότητα, ο Δημήτρης είναι ο πατέρας του παιδιού της Μαργαρίτας.
Και λοιπόν; γέλασε η Ελένη όταν ο Βαγγέλης έβαλε το χαρτί μπροστά της. Ναι, είναι πατέρας. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Μαργαρίτα θα ζήσει σ αυτό το σπίτι. Δεν θα πατήσει το πόδι της εδώ! Το είπα!
Ο Δημήτρης στεκόταν, κοιτώντας τα χέρια του. Φαινόταν ξεκάθαρα στο πρόσωπό του: είχε διαλέξει τη μεριά της μητέρας του. Σώπαινε, σφίγγοντας τις γροθιές του, αλλά δεν είπε λέξη.
Ο Βαγγέλης σηκώθηκε αργά από το τραπέζι:
Αν εσείς οι δύο έχετε αποφασίσει, τώρα ακούστε τι έχω να σας πω.
Μίλαγε ήσυχα, αλλά με μια φωνή που έκοβε σαν μαχαίρι:
Όσο ζω, ο εγγονός μου δεν θα στερηθεί τίποτα. Έχω γη, θα χτίσω ένα σπίτι, και αυτός ο εγγονός μου θα πάρει όλα όσα έχω μαζέψει. Κι εσείς οι δύο δεν θα πάρετε τίποτα άλλο από μένα. Αρνούμαι να συμμετέχω άλλο σε αυτή τη ντροπή. Δημήτρη, από σήμερα δεν είσαι πια γιος μου. Όλα όσα έχω θα είναι του παιδιού. Ούτε ένα ευρώ δεν θα πάρετε.
Η Ελένη ξέσπασε:
Τρελάθηκες; Θες να στερήσεις από τον δικό σου γιο την κληρονομιά του;
Ο Βαγγέλης δεν απάντησε. Απλώς γύρισε και έφυγε, αγνοώντας τις κραυγές και τις βρισιές. Ο Δημήτρης έμεινε όρθιος, δεν μπορούσε να πιστέψει αυτά που μόλις άκουσε. Αλλά ήξερε καλά: αν ο Βαγγέλης το είπε, έτσι θα γίνει.
