Ο αδερφός μου και η οικογένειά του ήθελαν να μείνουν στην Αθήνα με δικά μου έξοδα. Φρόντισα όμως έγκαιρα να τους ξεκαθαρίσω ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί!

Ο αδελφός μου είναι έξι χρόνια μεγαλύτερος από μένα. Πριν από τρία χρόνια παντρεύτηκε και αποφάσισε να μείνει με τη γυναίκα του στο διαμέρισμά της αντί να ζήσει με τους γονείς μας. Με τα ενοίκια στην Αθήνα να έχουν φτάσει στα ύψη, αυτή ήταν η μόνη λογική επιλογή για εκείνους. Εγώ ήμουν ήδη παντρεμένος έξι χρόνια και έχω δύο παιδιά, ένα αγόρι έξι ετών και μία κόρη τεσσάρων. Η γυναίκα μου, η Ελένη, είναι γέννημα-θρέμμα Αθηναία, γι αυτό και μείναμε εδώ μετά τον γάμο μας. Και οι δυο δουλεύουμε, έτσι καταφέραμε να αγοράσουμε ένα μικρό διαμέρισμα με στεγαστικό δάνειο.
Πρόσφατα μου τηλεφώνησαν οι γονείς μου και με ενημέρωσαν ότι ο αδελφός μου με την οικογένειά του σχεδιάζουν να έρθουν στην Αθήνα για μία εβδομάδα και ότι περιμένουν να τους φιλοξενήσω στο διαμέρισμά μου. Χάρηκα που θα έβλεπα τον αδελφό μου μετά από τόσο καιρό, αλλά η αλήθεια είναι ότι, ζώντας τέσσερις άνθρωποι σε ένα μικρό δυάρι, ήταν αδύνατον να τους έχουμε και αυτούς στο σπίτι.
Συναντηθήκαμε στον σταθμό του μετρό και περάσαμε όμορφα κάνοντας βόλτες στο κέντρο της Αθήνας. Οι γονείς μας επέμειναν ξανά πως πρέπει να βρω τρόπο να φιλοξενήσω τον αδελφό μου, τη γυναίκα του και το παιδί τους, αφού τα ενοίκια και τα ξενοδοχεία στην πόλη είναι πανάκριβα. Όσο κι αν ήθελα να βοηθήσω, δεν υπήρχε περίπτωση να το καταφέρουμε. Όταν καθήσαμε το βράδυ για φαγητό, πρότεινα να τους πάω εγώ σε ένα ξενοδοχείο, αλλά ο αδελφός μου αντέδρασε αρνητικά, λέγοντας πως επιμένει να μείνουν μαζί μας.
Έκανα ό,τι μπορούσα: πρότεινα να κοιτάξουν για κάποιο οικονομικό ξενοδοχείο, hostel ή ακόμη και κάποιο σπίτι μέσω φίλων μας, αλλά όλα τα απέρριψαν. Ήταν φανερό ότι προτιμούσαν να μείνουν δωρεάν, να φάνε και να κοιμηθούν εις βάρος μας Κατά βάθος όμως, πιστεύω πως έχω δικαίωμα να αρνηθώ. Η πρώτη μου υποχρέωση είναι στη γυναίκα μου και στα παιδιά μου, να έχουν άνεση στο σπίτι τους και να μην υποφέρουν λόγω άλλων. Άλλωστε, δεν χρωστάω σε κανέναν διαμονή όσο και αν αγαπώ την οικογένειά μου.
Σημερινό μάθημα: Στην Ελλάδα, όσο κι αν αγαπάς τους συγγενείς σου, το σπίτι σου παραμένει πρώτα το καταφύγιο της οικογένειάς σου και πρέπει να βάζεις όρια. Με αγάπη και σταθερότητα, όλα λύνονται.