Ο αδελφός μου μού είπε ότι η μητέρα μας χτύπησε τη γυναίκα του και αμέσως ένιωσα πως κάτι δεν πήγαινε καλά.

Kαθώς ήμουν σε διακοπές στη Σαντορίνη, η μαμά μού τηλεφώνησε. Σε κατάσταση πανικού, με λυγμούς και φωνή που έσπαγε, δεν μπορούσε να αρθρώσει καλές κουβέντες από την ταραχή της. Αφού από το σοκ το έκλεισα πιο γρήγορα κι από ελληνικό υπουργείο μετά τις 2 το μεσημέρι, πήρα αμέσως τον αδερφό μου, τον Παντελή, για να βγάλω άκρη. Εκείνος το πήρε ιδιαίτερα βαριά σχεδόν με μάλωσε, λέγοντάς μου να ρωτήσω τη μαμά μόνη μου, αφού «ξέρω πολύ καλά γιατί κλαίει», και πέταξε και την ατάκα πως «πήρε αυτό που της άξιζε».
Εννοείται πως τα πήρα κι εγώ στο κρανίο ζήτησα από τον άντρα μου, το Νίκο, να μαζέψουμε τα μπογαλάκια μας και να γυρίσουμε άρον-άρον Αθήνα. Αφού πληρώσαμε τα εισιτήρια του πλοίου κάτι παραπάνω απ όσο ένα καλό ταβερνάκι στο Μοναστηράκι, γυρίσαμε πακεταρισμένοι στο άγχος και στη φασαρία.
Όταν φτάσαμε, η μαμά, η Ελευθερία, ήταν ακόμα κλαμμένη, με μάτια σαν μελιτζάνα. Της ρίξαμε λίγο χαμομήλι μήπως και ηρεμήσει δεν είχαμε και βάλσαμο, πάει τελείωσε και τη ρωτήσαμε τι στο καλό συνέβη. Μας είπε, εμπλουτίζοντας το αφήγημα με διάφορα «όι μανούλα μου», ότι όταν γύρισε από τη λαϊκή και τη δουλειά, βρήκε τη νύφη της, τη Δανάη, φουσκωμένη απ το κλάμα και γεμάτη μελανιές και έγκυο, τρομάρα της! Τρέχοντας κοντά της, η Ελευθερία πήγε να την αγκαλιάσει και να μάθει τι συνέβη.
Αλλά, επειδή το κακό δεν έρχεται ποτέ μόνο του, εκείνη τη στιγμή μπήκε μέσα ο Παντελής και η Δανάη σηκώνεται, ουρλιάζοντας, και επί τόπου αρχίζει να κατηγορεί τη μάνα μας για βιαιοπραγία, λες και ήμασταν σε επεισόδιο δραματικής σειράς στην τηλεόραση.
Η μαμά έμεινε να κοιτάει σαν τη ρωσική σαλάτα, μην ξέροντας από πού της ήρθε. Ο Παντελής, που πίστεψε το δράμα, τελικά πέταξε τη μάνα μας (ναι, κανονικό ξεσπίτωμα!) έξω από το σπίτι τους στο Παγκράτι. Μετά μάζεψε τη γυναίκα και την πήγε στο νοσοκομείο, όπου δυστυχώς έχασε το μωρό. Από τότε, ούτε να μας ακούσει, ούτε να δει τη μάνα, και το κλίμα πιο ψυχρό κι από παγωμένη φραπέ.
Όμως, εγώ, η Αφροδίτη, ένιωθα κάπως ότι κάτι βρωμάει. Εμπιστεύτηκα τη μητέρα μου, και καλά έκανα! Η αλήθεια αναδύθηκε και μάλιστα από τη μεριά της κολλητής της Δανάης, της Σοφίας, που βγήκε πιο ειλικρινής κι από δικαστή στην Πλατεία Συντάγματος. Η Σοφία μου ψιθύρισε ότι όλο αυτό ήταν στημένο για να διώξει η Δανάη τη μαμά από το σπίτι η ίδια πήρε τη βάρβαρη απόφαση να διακόψει την εγκυμοσύνη.
Όταν τα μαθε αυτά ο Παντελής, τον έπιασε θυμός πιο δυνατός κι από ουζοποσία χωρίς μεζέ και πέταξε τη Δανάη έξω, επιστρέφοντας με σκυμμένο κεφάλι στη μαμά Ελευθερία. Ολόκαρδα της ζήτησε συγγνώμη και φυσικά, η μητρική καρδιά είναι σαν το σουβλάκι: τα συγχωρεί όλα και πάντα έχει χώρο. Έτσι η μάνα τον δέχτηκε αγκαλιά, πιο μεγάλη κι από πλατεία του νησιού.
Άντε λοιπόν, τουλάχιστον βγήκε κάποια ηθική απ όλον αυτό τον μπελά αν βρεθείτε ποτέ μόνοι με τα γεγονότα, καλύτερα να εμπιστευθείτε εκείνη που σας φερνε κάθε Κυριακή παστίτσιο.