Eu și soțul meu suntem împreună de 10 ani, dintre care șase suntem căsătoriți oficial. În acest timp, am devenit părinți de două ori fiul nostru cel mare are 9 ani, iar fiul nostru cel mic are 5 luni.
Locuim într-un apartament cu două camere, pe care l-am moștenit de la bunica mea. Este o plat veche, dar este al meu.
Fiul nostru va avea o petrecere de ziua de naștere. Am decis să sărbătorim acasă, deoarece banii sunt puțini în acest moment. Și atunci a izbucnit un conflict. Rudele mele nu pot veni, dar rudele soțului meu se grăbesc să vină la noi toți împreună, și chiar intenționează să rămână peste noapte. Unde să le pun pe toate?
Nu sunt obișnuită cu astfel de oaspeți. Ei vin în vizită pentru câteva ore și nu rămân peste noapte. Dacă doriți cu adevărat să rămâneți în orașul nostru, hotelul este deschis 24 de ore din 24.
Din cauza lui ne-am certat, chiar am decis să trăim separat o vreme. De ce sunt atât de principialistă? Pentru început, socrii mei nu sunt curați se spală o dată pe săptămână. Vă puteți imagina ce miros va fi în apartament, dacă își petrec noaptea cu noi. Iar eu am copii! În plus, de ce să rămâi peste noapte, dacă ei locuiesc în apropiere? Am dreptate sau nu?
Soțul meu este sigur că nu pot face asta fără el. Ei bine, vom vedea…
—
Εγώ με τον άντρα μου, τον Νίκο, είμαστε μαζί εδώ και δέκα χρόνια και τα έξι τελευταία είμαστε παντρεμένοι κανονικά. Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, γίναμε γονείς δυο φορές ο μεγάλος μας γιος, ο Αντρέας, είναι εννέα χρονών, ενώ ο μικρούλης, ο Σταύρος, μόλις πέντε μηνών.
Μένουμε σε ένα δυάρι που το κληρονόμησα από τη γιαγιά μου, και παρόλο που η πολυκατοικία είναι παλιά, είναι δικό μας. Μου αρέσει που έχουμε τη γωνιά μας, χωρίς ενοίκια.
Τώρα ετοιμαζόμαστε για τα γενέθλια του Αντρέα! Σκεφτήκαμε να το κάνουμε σπιτικό το πάρτι, γιατί, μεταξύ μας, αυτήν την περίοδο τα χρήματα είναι λίγα, και ούτε λόγος για μαγαζιά ή μεγάλες λίστες με καλεσμένους. Και εκεί ξεκίνησαν τα θέματα Οι δικοί μου δεν μπορούν να έρθουν, γιατί είναι μακριά, αλλά οι συγγενείς του Νίκου πετάνε από τη χαρά τους να έρθουν όλοι μαζί μιλάμε για την πεθερά, τον πεθερό, τις θείες και έναν ξάδερφο! Και θέλουν, λέει, να μείνουν όλοι εδώ. Πού να τους βάλω όλους, πες μου!
Εγώ δεν έχω συνηθίσει κόσμο στο σπίτι να μένει, άντε για κανένα καφέ, για λίγες ώρες. Αν θέλουν τόσο πολύ να κάτσουν παραπάνω στην Αθήνα, υπάρχουν τόσα ξενοδοχεία ανοιχτά, όλο το 24ωρο. Τίποτα δεν τους λείπει εδώ.
Αυτό έφερε έναν καυγά τέτοιο, που μέχρι σκεφτόμαστε να ζήσουμε λίγο χώρια. Γιατί είμαι τόσο πεισματάρα; Πρώτον, οι πεθεροί μου δεν είναι και πολύ της καθαριότητας. Να φανταστείς, κάνουν μπάνιο μια φορά τη βδομάδα! Κατάλαβες τι θα πει να τους έχω όλη νύχτα στο διαμέρισμα; Και με δύο παιδιά, μην το συζητάς. Επίσης, δεν μένουν καν τόσο μακριά! Γιατί να μείνουν εδώ, δηλαδή;
Λες να έχω άδικο εγώ; Ο Νίκος από την άλλη, είναι σίγουρος ότι δεν τα βγάζω πέρα χωρίς αυτόν να μας συμμαζεύει. Ε, θα δούμε!
