Να και το φόρεμα! Μπορείς να πιστέψεις ότι το πέταξα εδώ;

Κοίτα το φόρεμα! Μπορείς να πιστέψεις ότι το πέταξα εδώ;
Άνοιξε το κουτί των σκουπιών και η Μαρία στάθηκε άφωνη σαν τούλι. Κάθε μέρα ρωτούσε τον εαυτό της το ίδιο ερώτημα χωρίς απάντηση: τι βρήκε στον Νίκο;
Εξωτερικά, δεν ήταν και πολύ ελκυστικός. Ούτε οι φίλες της δεν θα έδειχναν τέτοιον «πρίγκιπα»γι αυτό ακόμα πίστευαν ότι ζούσε μόνη. Μόνο η αδερφή της ήξερε ότι ζούσε με έναν άντρα και κρατούσε το μυστικό.
Ο Νίκος δεν ήταν και κανένας μεγάλος: δούλευε σιδηρουργός σε ένα εργοστάσιο. Κάποιες φορές, καθισμένη μπροστά στην τηλεόραση, η Μαρία σκεφτόταν ότι ήρθε η ώρα να χωρίσουν. Αλλά κάθε φορά που ετοιμαζόταν να του το πει, αυτός της έφερνε λουλούδια ή κάποιο δώρο, και η αποχώρηση αναβλήθηκε για άλλη φορά.
Πριν γνωρίσει τη Μαρία, ο Νίκος ήταν ήδη παντρεμένος. Ο γάμος του κράτησε μόνο δύο μήνες, αλλά η πρώην του έμεινε έγκυος, και γεννήθηκε μια κόρη. Όταν γνώρισε τη Μαρία, το κορίτσι ήταν ήδη 12 χρονών. Ποτέ δεν είχε προσπαθήσει να γνωρίσει την κόρη του Νίκου.
Η ευκαιρία ήρθε πριν τα γενέθλιά της, που σχεδίαζε να γιορτάσει με φίλους.
«Μαρία,» είπε ο Νίκος με τύψεις, «η πρώην μου φεύγει για δουλειά και μου ζήτησε να πάρω τη κόρη μου για λίγο»
«Για πόσο;» ρώτησε η Μαρία, δυσαρεστημένη με την «δωρεά» για τα γενέθλιά της.
«Ένα μήνα»
«Γιατί τόσο πολύ;» Ανησύχησε. «Ελπίζω να καταλαβαίνει ότι η κόρη της θέλει να φάει κάτι;»
«Αν εννοείς λεφτά, δεν μου έδωσε τίποτα,» σήκωσε τους ώμους ο Νίκος.
«Αφού εσύ της δίνεις διατροφή. Άρα η κόρη θα είναι εδώ ένα μήνα, και η μητέρα θα χαρεί τα λεφτά;»
«Δεν έχει και πολλά να χαρεί, ξέρεις πόσα παίρνω,» γέλασε ο Νίκος.
«Πώς θα μένει εδώ;» Θύμωσε η Μαρία, καταλαβαίνοντας ότι δεν ήθελε ένα ξένο παιδί στο σπίτι τους τόσο καιρό. «Θα πρέπει να την πηγαίνεις σχολείο, να την προσέχεις. Γιατί ανέλαβες τέτοια ευθύνη;»
«Εγώ είμαι ο πατέρας της,» αποκρίθηκε σοκαρισμένος. «Να την απαρνηθώ;»
«Δεν ζεις μόνος, και μην ξεχνάςτο σπίτι είναι δικό μου. Πρώτα έπρεπε να με ρωτήσεις. Και μετά, είναι τα γενέθλιά μου! Δεν θέλω να τα χαλάσει κανείς!»
«Δεν βλέπω γιατί η κόρη μου θα έπρεπε να σου χαλάει τη γιορτή,» είπε ο Νίκος αμυνόμενος.
«Ξέρω ότι όλα θα πάνε στραβά,» απάντησε η Μαρία, σταυρώνοντας τα χέρια της.
Ο Νίκος προσπάθησε να την πείσει να μην είναι τόσο απαισιόδοξη.
Την επόμενη μέρα, μια κοπέλα με έντονο μακιγιάζ, που έμοιαζε τουλάχιστον 16 ετών, μπήκε στο σπίτι. Κοίταξε τη Μαρία χωρίς να την χαιρετήσει και ρώτησε τον πατέρα της:
«Πού θα κοιμάμαι;»
«Στην κουζίνα,» απάντησε ο Νίκος με έναν κρυφό χαμόγελο.
Το κορίτσι γύρισε τα μάτια της και έτρεξε στο μπάνιο κλαίγοντας.
«Τι ήταν αυτό;» Θύμωσε η Μαρία. «Αναιδής και αγενής! Καλά που αποφάσισα να γιορτάσω έξω. Παρεμπιπτόντως, εσύ δεν έρχεσαι.»
«Γιατί;» Απορήθηκε ο Νίκος. «Νόμιζα ότι θα με γνώριζες επιτέλους στις φίλες σου. Ζούμε μαζί πάνω από έξι μήνες»
«Θα μείνεις με το παιδί,» απάντησε απότομα η Μαρία, ευχαριστημένη που δεν θα έπρεπε να τον παρουσιάσει στις φίλες της, που είχαν αθλητικούς και κο