Μια φορά, όταν ήμουν στη δεύτερη θητεία μου, ένα κορίτσι χτύπησε την πόρτα με ένα παιδί στην αγκαλιά.

Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ πως θα μου συνέβαι κάτι τόσο απίστευτο. Πραγματικά, δεν είχα καταλάβει με ποιον άνθρωπο ζούσα όλα αυτά τα χρόνια.

Γνώρισα τον Χρήστο όταν ήμουν 15 χρονών. Εκείνος ήταν 17. Παντρευτήκαμε πέντε χρόνια αργότερα κι έναν χρόνο μετά έμεινα έγκυος. Ο Χρήστος ήταν ενθουσιασμένος όταν γεννήθηκε η κόρη μας. Της έδινε όλη την προσοχή κι άρχισε να δουλεύει ακόμη περισσότερο.

Αγόρασε ένα μεγάλο διαμέρισμα με δύο υπνοδωμάτια, και η κόρη μας ήταν πραγματικά η πριγκίπισσά του. Την πήγαινε στο νηπιαγωγείο και σε όλες τις δραστηριότητες. Περπατούσαν συχνά μαζί και βλέπανε κινούμενα σχέδια. Η οικογένειά μας ήταν ιδανική, όμως μια μέρα όλα άλλαξαν απότομα.

Όταν ήμουν έγκυος στη δεύτερη κόρη μας, χτύπησε το κουδούνι. Ήταν μία κοπέλα στην πόρτα με ένα μωρό στην αγκαλιά. Έκανα ένα βήμα πίσω και την κάλεσα μέσα. Φαινόταν να είναι γύρω στα είκοσι. Ονομάζεται Αθηνά και ήταν 19 χρονών. Η Αθηνά ήταν η δεύτερη γυναίκα του Χρήστου.

Δύο εβδομάδες πριν είχε γεννήσει ένα αγόρι και αποφάσισε να μου πει την αλήθεια. Μου είπε ότι ήταν μαζί δύο χρόνια, αλλά η Αθηνά δεν σκόπευε να φύγει εύκολα. Τηλεφώνησα στον Χρήστο και του ζήτησα να έρθει σπίτι. Η απάντησή του με άφησε άφωνη:

Κορίτσια, ζούσαμε τόσο καλά μέχρι τώρα. Ας μείνουν τα πράγματα όπως είναι. Δεν σκοπεύω να αλλάξω κάτι. Δεν θέλω να χωρίσουμε, αλλά ούτε την Αθηνά θα αφήσω.

Δεν άντεχα άλλο. Μέσα στα δάκρυα του ετοίμασα τη βαλίτσα του. Όταν τον έβγαλα από το σπίτι, ήρθε ξοπίσω μου:

Αγάπη μου, θα το μετανιώσεις. Αυτό το διαμέρισμα είναι στο όνομά μου, οπότε εσύ και τα παιδιά πρέπει να πάτε στο παλιό σου διαμέρισμα στην άκρη της Αθήνας. Μην περιμένεις διατροφή, ο μισθός μου είναι δηλωμένος στο ελάχιστο. Σκέψου πώς θα τα βγάλεις πέρα με όλα αυτά.

Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι αυτά τα λόγια ήταν από τον άντρα που είχα αγαπήσει τόσα χρόνια.

Ήξερα πλέον πως δεν ήθελα τα παιδιά μου να μεγαλώσουν κοντά του. Ο Χρήστος έφυγε με την Αθηνά κι εγώ μάζεψα τα πράγματά μας κι επέστρεψα στο διαμέρισμά μου.

Δεν υπήρχε χρόνος για θρήνο. Ο Χρήστος ξεκίνησε γρήγορα τη διαδικασία διαζυγίου, αλλά ξόδεψα τα τελευταία μου ευρώ για έναν καλό δικηγόρο. Η αλήθεια είναι πως ο ειδικός έκανε εξαιρετική δουλειά, το διαμέρισμα έμεινε σε μένα και στα παιδιά μας. Ούτε καν ζήτησα διατροφή.

Επτά χρόνια αργότερα, ξαναπαντρεύτηκα. Ο δεύτερος σύζυγός μου είναι εντελώς διαφορετικός από τον Χρήστοένας αληθινά καλός άνθρωπος. Αξίζει να αναφέρω πως η Αθηνά έψαχνε μόνο τα χρήματα του πρώην άντρα μου και όταν δεν είχε πια σπίτι, τον έδιωξε. Προσπάθησε να επιστρέψει σε εμένα, όμως δεν μπορείς να πατάς σε δύο βάρκες, ειδικά μετά από όλα όσα μου είχε πει.

Θα δεχόσουν ποτέ τον Χρήστο πίσω; Η ζωή μου δίδαξε πως η αξιοπρέπεια και το να διεκδικείς την ευτυχία σου είναι πολύ πιο σημαντικά από το να κρατάς ανθρώπους που σε πληγώνουν. Άλλωστε, στα δύσκολα φαίνεται ποιος αξίζει να είναι δίπλα σου.

Oceń artykuł
Μια φορά, όταν ήμουν στη δεύτερη θητεία μου, ένα κορίτσι χτύπησε την πόρτα με ένα παιδί στην αγκαλιά.