Πριν πολλά χρόνια, μια όμορφη νέα γυναίκα се επιβιβάζει στο αεροπλάνο με σιγουριά και χάρη, στης Αθήνας διεθνές αεροδρόμιο. Στο πρόσωπό της δεσπόζουν μεγάλα γυαλιά ηλίου, ενώ στον ώμο της κρέμεται μια ακριβή τσάντα σχεδιαστή. Καθώς φτάνει στη θέση της, παρατηρεί πως πρέπει να καθίσει δίπλα σε έναν ηλικιωμένο άντρα με απλό παρουσιαστικό φορούσε μία καθαρή, αλλά καλά χρησιμοποιημένη λινή πουκάμισα και παπούτσια που είχαν περάσει πολλές διαδρομές της ζωής.
Μόλις κάθεται, καλεί αμέσως την αεροσυνοδό.
Μπορείτε να με μετακινήσετε σε άλλη θέση; λέει με ψυχρό και απότομο τόνο. Δεν μπορώ να ταξιδέψω δίπλα σε κάποιον σαν αυτόν Δείτε πώς είναι ντυμένος, εκείνα τα παλιά παπούτσια. Αξίζω καλύτερη συντροφιά.
Η αεροσυνοδός σοκαρισμένη, διατηρεί την ψυχραιμία της.
Συγγνώμη κυρία, αλλά στην οικονομική θέση όλες οι θέσεις είναι καλυμμένες.
Η νέα γυναίκα αναστενάζει βαθιά και γυρίζει προς το παράθυρο, δίνοντας σημάδια εκνευρισμού.
Ο ηλικιωμένος κύριος σκύβει το κεφάλι του χωρίς να πει λέξη.
Η αεροσυνοδός νιώθει αμήχανα και αποφασίζει να μιλήσει στον πιλότο, τον καπετάνιο του αεροπλάνου, και περιγράφει το περιστατικό. Ο καπετάνιος την ακούει με προσοχή και χαμογελά ήρεμα.
Άφησε το σε εμένα. Θα το τακτοποιήσουμε.
Λίγα λεπτά αργότερα, η αεροσυνοδός επιστρέφει με ευγενικό χαμόγελο.
Κυρία, ο καπετάνιος ενέκρινε αλλαγή θέσης. Σας ζητάμε συγγνώμη που αναγκαστήκατε να ταξιδέψετε δίπλα σε τόσο δυσάρεστη παρέα.
Η γυναίκα, που ονομάζεται Ευγενία Παπαδοπούλου, σηκώνει το πηγούνι της με περηφάνια, αρπάζει γρήγορα την τσάντα της και είναι ήδη σχεδόν έτοιμη να καθίσει στην πρώτη θέση, φαντάζοντας τον εαυτό της με ένα ποτήρι κρασί και περισσότερη άνεση.
Τότε η αεροσυνοδός στρέφεται στον ηλικιωμένο κύριο, που ονομάζεται Νίκος Χριστοδούλου, και του λέει με σεβασμό:
Κύριε, θα θέλατε να με συνοδεύσετε; Ο καπετάνιος σάς προσκαλεί να ταξιδέψετε στην πρώτη θέση.
Η σιωπή κυριεύει για μια στιγμή την καμπίνα του αεροσκάφους.
Και έπειτα, λες και όλοι είχαν κρατήσει τη ανάσα τους ως τότε, το αεροπλάνο γεμίζει με χειροκρότημα από τους επιβάτες, σε ένδειξη αναγνώρισης και χαράς για τη δικαιοσύνη που αποδόθηκε.
