Μια μέρα ο γαμπρός μου αποφάσισε πως πια δεν χρειάζονται τη βοήθειά μου και μου ζήτησε να φύγω από το σπίτι της κόρης μου

Η κόρη μου παντρεύτηκε έναν Γερμανό. Έζησα μαζί τους δυο χρόνια, φροντίζοντας το εγγόνι μου και κρατώντας το σπιτικό τους σε τάξη.
Η κόρη μου και ο γαμπρός μου εργαζόντουσαν στην ίδια εταιρεία και επέστρεφαν αργά το βράδυ. Είχα ελπίδες πως θα μείνω μαζί τους για πάντα, αλλά μάταια. Μια μέρα ο γαμπρός μου μου είπε ξεκάθαρα πως δεν χρειάζονται πια τη βοήθειά μου και μου ζήτησε να φύγω από το σπίτι. Μέσα σε ένα μήνα βρισκόμουν πάλι στο δικό μου διαμέρισμα. Όμως, όπως αποδείχθηκε, ούτε εδώ ήμουν καλοδεχούμενη. Όσο ζούσα με την κόρη μου, ο γιος μου είχε χωρίσει με την πρώτη του γυναίκα, είχε εγκαταλείψει το δικό τους σπίτι και είχε έρθει να μείνει στο δικό μου.
Έφερε μάλιστα και τη δεύτερη γυναίκα του μαζί, που τότε ήταν ήδη έγκυος. Ποτέ δεν σκέφτηκε να με ρωτήσει καν αν συμφωνούσα.
Τι έπρεπε να κάνω; Να πετάξω τον γιο μου έξω μαζί με την έγκυο γυναίκα του; Όχι. Αλλά πώς να ζήσουμε τρεις, και σύντομα τέσσερις, σε ένα διαμέρισμα με ένα δωμάτιο; Ούτε ο γιος μου ούτε εγώ έχουμε ευρώ για να νοικιάσουμε άλλο διαμέρισμα. Πήρα τηλέφωνο την κόρη μου στην Αθήνα, της εξήγησα όλη την κατάσταση, ελπίζοντας να το καταλάβουν και να με πάρουν τηλέφωνο πίσω. Δεν το έκαναν ποτέ. Κρίμα. Δεν έχω τι να κάνω, έχουν διαφορετική λογική…
Η συμπεριφορά του γιου μου είναι κατανοητή. Δεν περίμενε ότι θα επιστρέψω. Τώρα κοιμάμαι στον καναπέ της κουζίνας. Την ημέρα βγαίνω από το σπίτι, πηγαίνω για ψώνια, περνάω από το παλιό μου φαρμακείο και συζητώ με τις παλιές μου φίλες. Με τον γιο μου μιλάω κανονικά, χωρίς φασαρίες, αλλά η νύφη μου με αγνοεί. Είναι φανερό πως η παρουσία μου της είναι δυσάρεστη.
Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι στα εξήντα μου θα ένιωθα περιττή και πως άλλη γυναίκα θα είχε τον πρώτο λόγο μέσα στο ίδιο μου το σπίτι. Ο γιος μου σκέφτεται μόνο τη γυναίκα του και το παιδί τους που θα έρθει, αλλά για το πρόβλημα του σπιτιού αδιαφορεί.
Ψάχνω για μια δουλειά μερικής απασχόλησης. Οι γονείς της νύφης μου ζουν σε ένα χωριό στην Εύβοια. Θα έπρεπε άραγε να πω στη νύφη μου να πάει εκεί; Αλλά θα βρει δουλειά ο γιος μου στην επαρχία; Δύσκολο το βλέπω. Δεν μπορώ να πάρω αποφάσεις…