Soacra mea este o adevărată doamnă… De fapt, aș fi putut încheia povestea cu aceste cuvinte, pentru că mi-am pus toată durerea în această frază, dar voi continua pentru claritate. În fiecare seară veneam acasă de la serviciu și cădeam pe canapea. Imaginați-vă cât de mult în astfel de momente aș putea să îmi doresc să gătesc ceva pentru logodnicul meu. Într-o zi am intrat în casă și l-am auzit pe soțul meu vorbind la telefon. Aparent, abia începuse:
Jurnal Atena, 16 Ιανουαρίου
Νύχτα πάλι γυρνούσα απ τη δουλειά. Είχα πιαστεί ολόκληρος όλο το κορμί μου βάρυνε και το μόνο που ήθελα ήταν να σωριαστώ στον καναπέ του διαμερίσματός μας στο Παγκράτι. Δεν είχα κουράγιο ούτε για μια μακαρονάδα κι ας πεινούσα. Να φτιάξω κάτι για τη Δανάη, τη γυναίκα μου, ήταν τελευταία μου έννοια. Εκείνη τη μέρα, όμως, μόλις μπήκα στην είσοδο, άκουσα τον Πέτρο να μιλά στο τηλέφωνο με την μητέρα του. Φαινόταν πως μιλούσαν ώρα:
Ναι, μαμά, χαίρεται ναι, ναι όχι, δεν έχω φάει ακόμα! Μόλις μπήκε η Δανάη, θα μαγειρέψει αν έχει όρεξη. Ναι, φυσικά πεινάω, μόνο πρωινό έφαγα σήμερα. Πείνα δεν είναι το τέλος του κόσμου, μαμά, αντέχω. Δηλαδή με καλείς για φαγητό;
Ένιωσα να ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι μου. Έσφιξα τα χέρια μου στις παλάμες χωρίς να πω τίποτα εκείνη τη στιγμή. Ύστερα κατεβάζει ο Πέτρος το τηλέφωνο, με κοιτά όλο χαρά και λέει: «Η μαμά μας καλεί για δείπνο.» Άρχισε να λέει με ενθουσιασμό τη λίστα με όλα τα φαγητά που ετοιμάζει, λες και ήμασταν στην ταβέρνα της γειτονιάς στο Παγκράτι. Πάει να πει: γεμιστά, μουσάκα, παστίτσιο Δυσανασχέτησα. Ήθελα να πω όλα όσα ένιωθα για την πεθερά μου εκείνη τη στιγμή κι όταν ήρθε η ώρα του γλυκού, να κάνω έναν ολόκληρο μονόλογο για το γιατί δεν μπορείς να φας πριν κοιμηθείς;. Τελικά, κράτησα την ψυχραιμία μου, φόρεσα ένα πουκάμισο, κρύφτηκα πίσω από λίγο άρωμα και πήγαμε στο δείπνο της.
Αυτό το συμβάν ήταν η χαριστική βολή. Κάποιο καιρό μετά χωρίσαμε. Τώρα είμαι παντρεμένος ξανά, με τη Σμαράγδα. Και οι δυο μας δουλεύουμε σκληρά και συχνά γυρνάμε εξαντλημένοι. Γι αυτό πλέον μαγειρεύουμε εκ περιτροπής μια εγώ, μια εκείνη. Αυτή η συμφωνία έφερε επιτέλους ειρήνη και ηρεμία στο σπίτι μας. Όπως λέει και η μάνα μου: Καλύτερα δυο κουτάλια στην κατσαρόλα, παρά ένας να τρώει μόνος του. Από τότε έμαθα ότι η ισορροπία στις σχέσεις έρχεται μόνο με καλή συνεννόηση και αμοιβαιότητα αυτά τα κρατάω για πάντα.
