Εγώ și η κόρη μου ζούμε από τη διατροφή που μας δίνει ο βιολογικός της πατέρας. Είναι αποκλειστικά ευθύνη του πρώην άντρα μου που δεν μπορώ να βρω δουλειά, γιατί κάνει τα πάντα για να εξασφαλίσει πως δε θα με προσλάβει κανείς. Ακόμα κι αν με πάρουν κάπου, μετά από λίγο με απολύουν χωρίς καμία εξήγηση. Δεν χρειάζεται, άλλωστε, να μου εξηγήσουν, ξέρω πολύ καλά τι συμβαίνει.
Όλα τα προβλήματά μου ξεκίνησαν όταν αποφάσισα να χωρίσω. Δεν άντεχα άλλο να ζω μ αυτόν τον άνθρωπο. Ήθελα να φύγω ήρεμα, χωρίς φωνές και σκάνδαλα, όμως δεν ήταν δυνατόν. Ο άντρας μου αντέδρασε δυναμικά και δεν δεχόταν με τίποτα να πάρουμε διαζύγιο.
Μετά το διαζύγιο, πήρα την κόρη μου και πήγα να μείνω για λίγο στους γονείς μου, στην Αθήνα. Ενώ η μητέρα μου φρόντιζε την εγγονή της, εγώ προσπαθούσα να βρω δουλειά. Η αλήθεια είναι πως δεν είχα κάποια ουσιαστική προϋπηρεσία, πέρα από τη θέση ταμίας σ ένα σούπερ μάρκετ. Άλλωστε, εκείνος ο πρώην μου ήταν διευθυντής σε γνωστή αλυσίδα μάρκετ και με τις γνωριμίες του φρόντισε να μη μου ανοίγεται καμία πόρτα για δουλειά.
Σε κανένα κατάστημα ή επιχείρηση της Αθήνας δεν με δέχτηκαν. Ακόμα κι αν καταφέρω να με προσλάβουν κάπου, σύντομα με απολύουν χωρίς λόγο.
Ο πρώην άντρας μου πάντα χαμογελάει και προσποιείται πως δεν έχει σχέση με όλα αυτά. Ρίχνει το φταίξιμο στην ανεπάρκειά μου και λέει πως δεν έχω προσόντα και είμαι ανίκανη να κρατήσω μια δουλειά. Μας δίνει, σε εμένα και την κόρη μας, μια αστεία διατροφή, τη στιγμή που ο μισθός του είναι παραπάνω από άνετος. Εγώ και η μητέρα μου δεν τα βγάζουμε εύκολα πέρα ούτε με τη δική της σύνταξη αλλά και τη διατροφή ίσα που φτάνουν για τα απαραίτητα: λογαριασμούς, βασικά ψώνια και λίγο φαγητό για την κόρη μου.
Κάθε φορά που ο πρώην μου έρχεται να δει την κόρη του, ξεκινάει να με μειώνει μπροστά της. Της λέει ότι η μαμά της είναι αφελής, εγκατέλειψε τον άντρα της και τώρα ζει φτωχικά, χωρίς παιχνίδια και κανονικό φαγητό, και πως ο μπαμπάς της λυπάται πολύ γι αυτήν.
Στο τέλος, της δίνει ένα καλό χρηματικό ποσό σε ευρώ και φεύγει. Στην αρχή δεν έδωσα σημασία, αλλά το παιδί μου είναι ακόμα μικρό και δεν καταλαβαίνει γιατί ο μπαμπάς έχει πάντα λεφτά και η μαμά όχι. Πρόσφατα ξεκίνησε να ζητάει να πάει να μείνει με τον πατέρα της. Μου λέει: Ο μπαμπάς είναι καλός και μου αγοράζει ό,τι θέλω, ενώ εσύ δεν μ αγαπάς, είσαι και κακιά! Θέλω να μένω με τον μπαμπά.
Δεν ξέρω πόσο ακόμα μπορώ να αντέξω. Τα νεύρα μου έχουν σπάσει πια. Η μητέρα μου προσπαθεί να με στηρίζει και με παρηγορεί, λέγοντας πως σίγουρα κάποια στιγμή θα τα βρούμε. Όμως, εγώ δεν είμαι το ίδιο αισιόδοξη, γιατί ο πρώην μου ξέρει πολύ καλά πού να χτυπήσει και πώς να με κάνει να λυγίσω, αφού ξέρει όλες μου τις αδυναμίες. Πραγματικά, δεν ξέρω πώς θα συνεχίσω τη ζωή μου.
Όμως, ένα βράδυ που μιλούσα με τη μάνα μου, εκείνη μου έδωσε ένα σημαντικό μάθημα ζωής: μου είπε πως καμία δυσκολία δεν κρατάει για πάντα κι ότι ο χρόνος πάντα φέρνει καινούργιες ελπίδες. Κατάλαβα τότε πως οφείλω να μείνω δυνατή για μένα και την κόρη μου και πως μόνο δείχνοντας αγάπη, κατανόηση και υπομονή μπορώ να της δώσω τα σωστά πρότυπα για τη ζωή της, ακόμα κι αν η διαδρομή είναι δύσκολη. Γιατί, τελικά, η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στα χρήματα, αλλά στην καρδιά και στη ψυχή μας.
