Έλενα, δεν μπορείς να εκδιώξεις το παιδί! Είναι μικρό και είναι σε άλλη πόλη. Σου έχεις σκεφτεί τι μπορεί να του συμβεί; είπε ο Ανδρέας με τρεμάμενη φωνή από οργή. Εσύ είσαι μητέρα! Φαντάσου αν έκαναν το ίδιο με τον Κύριλλο!
Ο Κύριλλος δεν συμπεριφέρεται έτσι, απάντησε η Ελένη. Έχει όμως μόνο δεκατέσσερα, αλλά η απροσωφία του είναι σε δεκατρείς. Αν του αρκεί το θάρρος να παίζει με τη μεγαλύτερη θεία, σίγουρα θα φτάσει και στον σταθμό μόνη της.
Η Ελένη ήξερε ότι ίσως υπερέβαλε. Η κόρη του Ανδρέα δεν είχε εισιτήριο, δεν ήξερε κανέναν στην Αθήνα. Σίγουρα την έβαζε σε άγνωστο μονοπάτι, αλλά εκείνη δεν άνοιγε άλλα μάτια. Η υπομονή της απέναντι στον μικρό «παιδόπαγο» στο φόρεμα είχε λήξει.
Κάποτε ο Ανδρέας ήταν για την Ελένη αφίσα φρέσκου αέρα. Ο πρώτος γάμος της δεν ήταν ακριβώς αποτυχία, απλώς έλειπε η αγάπη. Με τον Στέφανο, τον πρώτο σύζυγό, είχε παντρευτεί με κτήση. Ήταν κληρονόμος πλούσιων γονέων, ζούσε γενναία, χωρίς σκέψεις, και φρόντιζε την Ελένη.
Τίθεται στη σκέψη της ότι ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ιδανικός για οικογενειακή ζωή· τα παιδιά τους δεν θα στερηθούν τίποτα. Τα δικά της συναισθήματα έβλεπε δεύτερα. Δεν υπήρχε φλόγα στη σχέση· λοιπόν, τι άλλο; Η ζωή δεν είναι παραμύθι· δεν χρειάζεται να αγαπιούνται μέχρι θανάτου. Απλώς ένας καλός άνθρωπος, δεν θα την πληγώσει.
Κάπως η Ελένη είχε δίκιο: ο μοναδικός γιος τους, ο Κύριλλος, πράγματι δεν στερήθηκε τίποτα. Όταν όμως μεγάλωσε και έγινε πιο ανεξάρτητος, οι γονείς συνειδητοποίησαν ότι ήταν σχεδόν ξένοι ο ένας στον άλλο. Δεν είχαν κοινά ενδιαφέροντα· ούτε και θέματα για συζήτηση. Η Ελένη ταξίδευε για διακοπές μόνη, χωριστά από τον Στέφανο. Ο Στέφανος όμως είχε χάσει το ρομαντισμό του δεν του άφησαν πια αισθήματα.
Στην αρχή προσπάθησαν να ζήσουν ως καλοί φίλοι, αλλά η προσπάθεια κατέρρευσε καταστροφικά. Τον ενοχλούσε η Ελένη σε όλα· ο τρόπος που άφηνε λεκές στο μπάνιο μετά το ντους, το ριγκάρισμα, το φαγητό, ακόμη και ο τρόπος που έπνεε. Ο Στέφανος άρχισε να φλερτάρει με νεαρές κοπέλες, αποκαλώντας το «τάπιο ενόχλησης».
Τελικά χώρισαν. Ο Στέφανος άφησε στο σύζυγό του και στο γιο του ένα από τα διαμερίσματα. Στην αρχή η Ελένη συνήθισε τη μοναξιά, αλλά σύντομα άνεσε την επιθυμία για αγάπη έστω και μια φορά στη ζωή.
Με αυτήν την επιθυμία μπήκε σε ιστοσελίδα γνωριμιών, όμως δεν κράτησε πολύ. Οι άντρες που συναντούσε ήταν πολύ διαφορετικοί: κάποιοι δεν είχαν βρει δουλειά στα τέλη των τελών, άλλοι προσβολές τους εστίαζαν στα παλιά τους γάμους· και εκείνοι που φαινόταν καλόπιστοι εξαφανίζονταν μετά το πρώτο ραντεβού. Η Ελένη δεν καταλάβαινε το πρόβλημα μέχρι που ένας νέος φίλος της αποκάλυψε το μυστικό.
Το επόμενο ραντεβού ήταν απαράδεκτο. Μόλις μια ώρα πέρασε και ο άντρας άρχισε να την πιέζει και να τη φιλάει, παρά το ότι η Ελένη είχε πει ξεκάθαρα ότι ήταν πολύ γρήγορα. Στη συνέχεια ήθελε να την προσκαλέσει στο σπίτι του. Η Ελένη κατάφερε να φύγει, ισχυριζόμενη ότι έπρεπε να πάει να πάρει τον γιο της στο σχολείο.
Τελικά το απόγευμα βρήκε ένα μήνυμα:
Μπορούσες να μου τα λες από την αρχή; Σπατάλησα χρόνο σε σένα· οι διαζευγμένοι με «συγκατάρτι» δεν με ενδιαφέρουν.
Η Ελένη θυμήθηκε τη σκηνή στο καφέ· το πρόβλημα δεν ήταν ο γιος της, αλλά η ετικέτα «διαζευγμένη». Στην Ελλάδα οι τέτοιες ετικέτες βαρύνουν το βιογραφικό των ανδρών, ακόμα κι αν ο γιος είναι δεκαπέντε και κερδίζει περισσότερο από κάποιους υποψήφιους.
Ήταν έτοιμη να αποχωρήσει από το όνειρο, όταν ξαφνικά συνέβη κάτι τρυφερό. Συνάντησε τον Ανδρέα σε ένα πάρτι γενεθλίων της φίλης του, της Μαρίας. Ήταν ευγενικός, έδωσε της σαμπάνια, σερβίρισε σαλάτες, γέλασε στις αστείες της παρατηρήσεις και, στο τέλος, ζήτησε τον αριθμό της.
Η Μαρία την προειδοποίησε:
Πρόσεχε, Έλενα. Με αυτόν έρχονται η πρώην σύζυγος και η κόρη του.
Η Έλενα δεν σήκωσε το κεφάλι:
Και τι; ούτε εγώ είμαι άπιστη, απάντησε. Η ζωή φέρνει περιστατικά.
Ο Ανδρέας εξήγησε γαλήνια ότι δεν τα πήγε καλά με την πρώην, που πάντα δημιουργούσε τσακωμούς. Η Έλενα το βρήκε παράξενο· ο άνδρας φαινόταν ήρεμος, ήσυχος. Πώς μπορούσαν να υπάρξουν συγκρούσεις;
Η απάντηση ήρθε σύντομα και δεν την ευχαρίστησε.
Χρήστω, σήμερα θα καθυστερήσω. Πρέπει να πάω στη Βική· μας ζήτησε να μαζέψει το ποδήλατο για τη Χριστίνα, είπε ο Ανδρέας.
Αυτή ήταν η τρίτη φορά μέσα στην εβδομάδα που καθυστερούσε. Η Βική δεν μπορούσε να αλλάξει λαμπάδα χωρίς τη βοήθειά του. Η Έλενα αρχικά προσπαθούσε να δείξει κατανόηση· η πρώην είχε διαζευχτεί πρόσφατα και προσπαθούσε να προσαρμοστεί. Όμως τα πράγματα άρχισαν να την εκνευρίζουν.
Ξέρεις πώς το βλέπω. Μπορείς να της πεις «όχι»; Αρχίζω να σκέφτομαι ότι μεταξύ σας κάτι υπάρχει.
Χρήστω, φοβήσου τον Θεό! Δεν μπορώ να αφήσω τη Χριστίνα. Οι οικογένειες διαλύονται, τα παιδιά μένουν, καταλαβαίνεις;
Καταλαβαίνω. Δεν με πειράζει να βοηθάς, μα χωρίς συνεχείς επισκέψεις. Στείλουμε χρήματα σε έναν τεχνίτη· η παρουσία σου δεν είναι αναγκαία.
Αλλά…
Όχι «Έλενα». Είτε επιστρέφεις στο σπίτι, είτε μένεις με τη Βική για πάντα.
Η Έλενα, μετά από μάχη λεκτικών, κέρδισε. Ο Ανδρέας σταμάτησε τις επισκέψεις στη πρώην, αλλά ήθελε να βλέπει τη Χριστίνα τα Σαββατοκύριακα. Κάθε επίσκεψη ήταν δοκιμασία.
Την πρώτη νύχτα η Χριστίνα ζήτησε να κοιμηθεί στο δωμάτιο του πατέρα· του έλεγε ότι φοβάται το σκοτάδι. Στη συνέχεια έριξε ένα ακριβό μπουκάλι αρωμάτων στην τσάντα της Ελένας, και μερικές μέρες αργότερα άγγιζε το φαγητό.
Δεν θα το φάω, δήλωσε η Χριστίνα, απομακρύνοντας το πιάτο. Στο σπίτι της μητέρας είναι πιο νόστιμο.
Κοίτα, παίρνεσαι! απάντησε η Ελένα με απογοήτευση. Ή πήγαινε στη μαμά.
Θα πω στη μαμά ότι με δεν ταΐζουν εδώ! φώναξε η Χριστίνα, σφίγγοντας τα χέρια της.
Ο Ανδρέας προσπάθησε να ηρεμήσει:
Δεν θέλουμε τσακωμούς. Θα παραγγείλω πίτσα.
Κάθε συνάντηση με τη Χριστίνα έφερε διαφωνίες· η κοπέλα συμπεριφερόταν σαν ιδιοκτήτρια σ’ ένα σπίτι που δεν είναι δικό της. Ήθελε να ξαναδεί τον πατέρα πιο συχνά ή να επιστρέψει στην μητέρα. Αργά-αργά προσπαθούσε να «παίξει» το κουπί του.
Η φίλη της Ελένας σχολίασε:
Τώρα μπορείς να τρέχεις σε άλλη πόλη, όπως σου είπα.
Η Έλενα σκέφτηκε:
Δεν περίμενα ότι θα βρω διαζευγμένο «άγαλμα» με παιδί.
Τελικά αποφάσισε να ακούσει τη συμβουλή. Ο γιος, ο Κύριλλος, είχε ήδη μετακομίσει σε άλλη πόλη. Η Έλενα δεν είχε τίποτα να την κρατήσει στην Αθήνα.
Μετακόμισε με τον Ανδρέα σε ένα μικρό σπίτι στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης, κοντά στη θάλασσα. Δύο χρόνια η ζωή ήταν ήσυχη, ήρεμη, γεμάτη γαλήνη. Αλλά ξαφνικά:
Χρήστω, μην θυμώνεις άρχισε ντροπαλά ο Ανδρέας. Η Βική με κάλεσε. Θέλει τη Χριστίνα για τις καλοκαιρινές διακοπές, τουλάχιστον έναν μήνα. Έχει προβλήματα υγείας, ο γιατρός προτείνει θάλασσα, αλλά οι διακοπές είναι ακριβά· η Βική είναι άδεια μόνο χειμώνα.
Η Έλενα κοίταξε τον άντρα σαν πρόβατο που βλέπει τα νέα λιβάδια.
Όχι, όχι η Χριστίνα! βύθισε η φωνή της.
Έλενα μίλησα με τη Βική· κατάλαβε και υποσχέθηκε να μην το ξανακάνει.
Αρχικά αντιτάχθηκε, αλλά τελικά υπέσπευσε. Η Χριστίνα, όμως, δεν άλλαξε. Η πρώτη εβδομάδα ήταν ήσυχη· μετά όμως άρχισε να περπατάει με το εξωτερικό παπούτσι μέσα στο σπίτι, να φέρνει φίλους χωρίς άδεια, να ακούει μουσική δυνατά τη νύχτα, να παραπονιέται στην Βική.
Η υπομονή της Έλενας έσπασε όταν η Χριστίνα έσπασε τυρόπινα που της είχε δώσει ο Κύριλλος για την πρώτη του αμοιβή.
Δεν είναι τίποτα· σαν να δεν έχουμε πιάτα, φτιάχνεις κριτική, είπε η Χριστίνα.
Την ημέρα εκείνη η Έλενα ανακοίνωσε στον άντρα της ότι δεν θα ανέχεται άλλο το παιδί στο σπίτι της.
Ο Ανδρέας υπερασπίστηκε τη Χριστίνα:
Είναι παιδί· εσύ είσαι ενήλικας· πρέπει να βρείτε συμβιβασμό, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο. είπε. Σου δεν έχει σημασία τι θα γίνει με την κόρη μου.
Η Έλενα έσπασε το κρεβάτι των επισκεπτών· δεν ήθελε τον Ανδρέα κοντά. Το πρωί ξύπνησε χωρίς άντρα και χωρίς κόρη.
Τρεις ημέρες πέρασαν άδεια· ο Ανδρέας πιθανότατα πήγε με τη Χριστίνα κάπου. Δεν απαντούσε σε τηλεφωνήματα· μόνο στην τέταρτη μέρα επέστρεψε.
Εντάξει, θα επιστρέψω στο σπίτι. Θα είμαι εκεί στις έξι το απόγευμα, είπε.
Η Έλενα θα μπορούσε να προσποιηθεί ότι όλα ήταν εντάξει, όπως και όταν πήγαινε στη πρώην. Αλλά η μάχη είχε κουραστεί.
Ανδρέα, πάρε τη Χριστίνα πίσω στην Βική· υπάρχουν ζευγάρια που προτιμούν τη συνέπεια, ενώ τα ξεχωριστά είναι βαρετά. Αυτό είναι το δικό σας πρόβλημα, απάντησε.
Αν και έπρεπε να μην έρχεται καθόλου, ή τουλάχιστον να την τοποθετήσεις στη θέση της. Όλο αυτό το χρόνο δεν έκανες τίποτα. Ξεχάσαμε τη ζωή στο σπίτι.
Ο Ανδρέας προσπάθησε να την πείσει, αλλά η Έλενα δεν κούνησε το δάχτυλό της. Δεν ήξερε αν η απιστία ήταν πραγματική ή αν ήταν μόνο υπερβολή της Βικής. Δεν ήθελε να ψάχνει στα κοινωνικά δίκτυα.
Τελικά, η Έλενα συνειδητοποίησε ότι η αγάπη που ζητούσε από κάποιον άλλον δεν μπορεί να βρεθεί αν εκείνος αγαπάει πρώτα τον εαυτό του. Έτσι αποφάσισε να αρχίσει με την αγάπη προς τον εαυτό της. Η παρακολούθηση των πρώην δεν ταιριάζει σε αυτό το σχέδιο.
Και έτσι, με το βάθος των ελληνικών παραλιών να του θυμίζει ότι οι θάλασσες αλλάζουν, η Έλενα έμαθε ότι η πραγματική ευτυχία βρίσκεται στην αυτοεκτίμηση· μόνο όταν αγαπάς τον εαυτό σου μπορείς να δίνεις και να λαμβάνεις αγάπη χωρίς περιορισμούς.
Αυτή η συνειδητοποίηση είναι το πιο πολύτιμο μάθημα: η δική μας αξία δεν καθορίζεται από τους ρόλους που μας θέτουν οι άλλοι, αλλά από το πώς εμείς την επιλέγουμε.
