Μήπως πραγματικά χτίσαμε ένα μεγάλο σπίτι χωρίς κανένα νόημα;

Βγήκε ότι χτίσαμε ένα μεγάλο σπίτι χωρίς λόγο; θύμωσε η πεθερά. Τότε επιστρέψτε μας τη μισή αξία του.
Πρέπει να σου μιλήσω σοβαρά, η γυναίκα με τα κοντά μαλλιά κάθισε απέναντι από την Ελένη. Πριν αρχίσεις να βγαίνεις με τον γιο μου, πρέπει να ξέρεις κάποια πράγματα.
Η λιγνή ξανθιά κοίταξε με έκπληξη τη μελλοντική συγγενή της, την οποία είχε δει μόνο τρεις φορές στη ζωή της.
Λοιπόν, αν θέλεις να γίνεις μέλος της οικογένειάς μας, πρέπει να καταλάβεις ότι οι πιο σημαντικοί άνθρωποι για τον Νίκο είναι οι γονείς του! δήλωσε με υπερηφάνεια η Αντωνία Δημητρίου. Δεν χρειαζόμαστε νύφη που θα κυβερνήσει το γιο μου.
Εγώ τον κυβερνάω; τον διέκοψε η Ελένη.
Περίμενε, σε παρακαλώ, να τελειώσω! Έχε λίγη υπομονή, απάντησε απότομα η γυναίκα.
Το κορίτσι κατέβασε αμέσως τα μάτια της και κοκκίνισε έντονα. Δεν ήθελε να θυμώσει τη μητέρα του Μιχάλη.
Είχαν μόλις αρχίσει να βγαίνουν, και η Ελένη δεν ήθελε να εμπιστευτεί πλήρως.
Ναι, συνέχισε η Αντωνία Δημητρίου, η οικογένειά μας έχει ένα προκαθορισμένο σχέδιο: μόλις ο Νίκος παντρευτεί, όλοι μας θα μετακομίσουμε στο σπίτι που είναι σχεδόν έτοιμο. Θα ζήσουμε εκεί μαζί ως μια ομόνοια οικογένεια!
Τέλεια! είπε η Ελένη με ένα ψεύτικο χαμόγελο.
Η γυναίκα, ακούγοντας αυτά τα λόγια, σήκωσε τα φρύδια της έκπληκτη. Δεν περίμενε ότι η μελλοντική νύφη θα συμφωνούσε τόσο γρήγορα.
Χαίρομαι πολύ που συμφωνείς μαζί μας! Νομίζω θα γίνουμε φίλες, είπε η Αντωνία Δημητρίου με ένα πονηρό βλεφάρισμα.
Και αμέσως άρχισε να εξυμνεί το κορίτσι στον γιο της, λέγοντας πόσο καλή, έξυπνη και στοργική ήταν.
Βλέποντάς την έτσι, η Ελένη αποφάσισε να προσπαθήσει ακόμα περισσότερο να ευχαριστήσει τη γυναίκα.
Της έκανε δωράκια, με και χωρίς αφορμή, δείχνοντας τη προσοχή της.
Μετά από ένα χρόνο, η Αντωνία Δημητρίου, φοβούμενη ότι ο γιος της και η Ελένη ίσως δεν θα παντρευτούν, άρχισε να τον πιέζει για ένα σημαντικό βήμα.
Πότε θα της κάνεις πρόταση; ρωτούδα σχεδόν κάθε μέρα η μητέρα του Μιχάλη. Το κορίτσι θα χάσει την υπομονή του και θα σε αφήσει, μετά θα μετανιώσεις
Έχοντας σκεφτεί και συμφωνώντας ότι είχε δίκιο, ο Μιχάλης έκανε πρόταση στην Ελένη, η οποία δέχτηκε με χαρά.
Για το γάμο πλήρωσαν οι γονείς του γαμπρού, οπότε το κορίτσι σιγουρεύτηκε ακόμα μια φορά ότι είχε επιλέξει τον τέλειο σύντροφο.
Οι πρώτοι τρεις μήνες οι νεόνυμφοι έζησαν σε ένα ενοικιαζόμενο διαμέρισμα, και μετά η Αντωνία Δημητρίου ανακοίνωσε με χαρά ότι το σπίτι ήταν έτοιμο για μετακόμιση.
Ελάτε, μαζέψτε τα πράγματά σας, και εμείς τα δικά μας! είπε χαρούμενα η γυναίκα στον γιο και τη νύφη της.
Γιατί; Εδώ είμαστε καλά! είπε η Ελένη, που δεν σκόπευε να ζήσει με την πεθερά της.
Πώς γ