Θέλω να πάω το γιο μου στο διαζύγιο. Γιατί να έχει μια τόσο ανόητη γυναίκα;
Υπάρχει το στερεότυπο ότι οι πεθεράδες είναι κακές μάγισσες που βασανίζουν τις καημένες, αθώες νύφες χωρίς λόγο. Αν ψάξετε σε φόρουμ στο ίντερνετ, θα βρείτε δεκάδες τέτοιες ιστορίες. Κι εδώ είμαι εγώ η «κακιά πεθερά» που δεν απλά βρίσκει λάθη στη νύφη της, αλλά έχει αποφασίσει να καταστρέψει τον γάμο του γιου της. Και ξέρετε κάτι; Δεν ντρέπομαι. Είμαι σίγουρη ότι έχω δίκιο, και τώρα θα σας εξηγήσω γιατί, ενώ μέσα μου βράζει ο θυμός και ο πόνος για το αγόρι μου.
Ο γιος μου, ο Δημήτρης, γνώρισε αυτό το κορίτσι, την Ελένη, πριν από πέντε χρόνια. Αλλά μου την παρουσίασε πολύ αργότερα μόνο αφού της έκανε πρόταση και αποφάσισε να παντρευτεί. Από την πρώτη στιγμή δεν μου άρεσε, και όπως αποδείχθηκε, η διαίσθησή μου δεν με είχε προδώσει αυτή η κοπελιά ήταν ένας πραγματικός εφιάλτης.
Τους κάλεσα στο σπίτι μου, στην άνετη διαμέρισμά μας στα προάστια της Θεσσαλονίκης. Η Ελένη δεν είχε καν βγάλει τα παπούτσια της όταν χτύπησε το τηλέφωνό της. Αντί να ζητήσει συγγνώμη και να πει ότι θα ξαναπάρε, άρχισε να κουτσομπολεύει με μια φίλη της ακριβώς στο χωλ. Δεκαπέντε λεπτά! Εγώ στεκόμουν, δαγκώνοντας τα δόντια μου, ενώ εκείνη γέλαγε και συζητούσε κάποιες ανοησίες. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά μαζί της.
Στο τραπέζι δεν της έκανα σοβαρά ερωτήματα απλώς την παρακολουθούσα. Αλλά όταν η συζήτηση στράφηκε προς τη ζωή της και τα σχέδιά της, όλα έγιναν ξεκάθαρα. Το σχολείο το τελείωσε με δυσκολία, σπουδάζει στο τελευταίο έτος του ΙΕΚ, αλλά για πανεπιστήμιο ούτε να το σκέφτεται. Γιατί; Γιατί, όπως έλεγε, η γυναίκα πρέπει να είναι σύζυγος και μητέρα και τίποτα άλλο. Δεν σκόπευε να δουλέψει ποτέ. Τώρα την συντηρούσαν οι γονείς της, και μετά, φαινόταν, αυτή η ευθύνη θα πέφτει στον Δημήτρη. Ζούσε με τη μητέρα και τον πατέρα της, αλλά μετά το γάμο σχεδίαζε να μετακομίσει στο διαμέρισμά μας. Και η κερασάκια στην τούρτα: ήταν έγκυος. Ο όρος ήταν μικρός, οπότε ο γάμος έπρεπε να γίνει γρήγορα, πριν φανεί η κοιλιά της. Συμπεριφερόταν σαν να της όφειλε ο κόσμος, και η ομορφιά της ήταν το εισιτήριο για μια ανέμελη ζωή.
Αλλά το χειρότερο το είδα όταν ο Δημήτρης βγήκε στο μπαλκόνι για ένα τσιγάρο. Η Ελένη έβγαλε αμέσως μια τσάντα λεπτά τσιγάρα και τον ακολούθησε. Έγκυος και καπνίζει! Παραλίγο να πάθω τίποτα από την αγανάκτηση. Τι θα γίνει με το παιδί; Αυτή, φαινόταν, δεν την ένοιαζε.
Σύντομα παντρεύτηκαν και αρχίσαμε να ζούμε όλοι μαζί στο σπίτι μου. Εγώ έφευγα για τη δουλειά νωρίς το πρωί και γυρνούσα το απόγευμα, ενώ η Ελένη κοιμόταν μέχρι το μεσημέρι, μετά περιφερόταν στο σπίτι χωρίς να κάνει τίποτα και πήγαινε συνεχώς στο μπαλκόνι με το τσιγάρο. Στο ΙΕΚ πήρε άδεια λόγω εγκυμοσύνης και σταμάτησε τις σπουδές. Κάθε βράδυ με συνάντασε χάος: βουνά από βρώμικα πιάτα στο νεροχύτη, σκορπισμένα πράγματα, άδειο ψυγείο. Δεν μαγείρευε, δεν καθάριζε μόνο κρεμόταν στο τηλέφωνο, φλυαρούσε είτε με τη μητέρα της είτε με τις φίλες της.
Όταν της ζητούσα να βοηθήσει στο σπίτι, έκανε πως δεν άκουγε: τότε την έπιανε το ζάλημα, τότε την είχε πιάσει η κούραση. Αλλά αυτό δεν της εμπόδιζε να τριγυρίζει με τις φίλες της σε καφετέριες ή να βγαίνει με τον Δημήτρη σε νυχτερινά κλαμπ μέχρι το πρωί. Έδυνα τα δόντια μου, αλλά σιωπούσα για χάρη του γιου μου. Και μετά γεννήθηκε ο εγγονός μου. Και τι νομίζετε; Η Ελένη δεν άλλαξε ούτε στο ελάχιστο. Ο Δημήτρης ξυπνούσε το βράδυ για το μωρό, το πήγαινε βόλτα με το καροτσάκι, το έπαιρνε στον γιατρό. Εγώ βοηθούσα τα βράδια και τα σαββατοκύριακα, εξαντλούμενη μετά τη δουλειά. Κι εκείνη; Ξαπλώνονταν στον καναπέ, ξεφύλλιζε το κινητό και καπνίζε σα να μην τρέχει τίποτα. Με έπιανε τρόμος από το θυμό.
Προσπάθησα να της μιλήσω ήρεμα, μετά πιο απότομα. Αγνοούσε τα λόγια μου, κοιτώντας με με μια θρασ
