Ο γιος μου γνώρισε μια κοπέλα που, κατά τη γνώμη μου, τον χειραγωγεί με μεγάλη ευκολία. Πρόσφατα, άρχισε να του βάζει λόγια εναντίον μου. Μου λέει πως δεν νοιάζομαι για την ευτυχία τους επειδή σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου. Τα συμπεράσματα της βασίζονται στο γεγονός ότι αρνήθηκα να κάνω ανταλλαγή διαμερισμάτων.
Η γυναίκα μου έφυγε από τη ζωή πριν μερικά χρόνια και ο γιος μου είναι το μοναδικό παιδί που έχω. Τον μεγάλωσα με αγάπη και φροντίδα, του έδωσα καλή εκπαίδευση. Πριν παντρευτεί, ζούσαμε όλοι μαζί. Άρχισε να δουλεύει όταν ήταν ακόμη φοιτητής και μόλις πήρε το πτυχίο του βρήκε αμέσως μια καλή δουλειά.
Ο γιος μου είναι το καμάρι μου. Είναι σπουδαίο παιδί και τα καταφέρνει πολύ καλά στη δουλειά του. Εγώ και η σύζυγός μου δεν είχαμε τη δυνατότητα να αγοράσουμε διαμέρισμα για τον γιο μας, καθώς πάντα ζούσαμε με λιτότητα. Αγοράσαμε το δικό μας σπίτι στα σαράντα, ως τότε ζούσαμε με ενοίκιο, οπότε δεν υπήρχε ποτέ περίσσευμα να αγοράσουμε δεύτερο διαμέρισμα για τον γιο μας. Όμως σκεφτόμασταν πως μπορούσε να καταφέρει να αποκτήσει κάτι δικό του, όπως κάναμε κι εμείς.
Όταν ο Μάριος μου είπε πως γνώρισε μια κοπέλα, χάρηκα πολύ. Έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου για να έχουμε καλή σχέση με τη νύφη μου: ποτέ δεν την επέπληξα ούτε τη μάλωσα. Δεν με ένοιαζε ποια θα ήταν η νύφη μου, το σημαντικό για μένα ήταν να είναι ευτυχισμένος ο γιος μου. Στην αρχή μου άρεσε πολύ η Καλλιόπη, έδειχνε ευγενική και ταπεινή. Όμως μετά τον γάμο η Καλλιόπη έδειξε τον αληθινό της χαρακτήρα.
Μετά τον γάμο, ο Μάριος και η Καλλιόπη πήγαν ταξίδι του μέλιτος και όταν γύρισαν, η νύφη μου παραιτήθηκε από τη δουλειά της. Είπε πως οι προϊστάμενοι την ταλαιπωρούσαν και ήθελε να βρει καλύτερη εργασία. Αλλά δεν έγινε τίποτα τέτοιο. Δυο χρόνια τώρα κάθεται στο σπίτι και δεν έχει πρόθεση να δουλέψει.
Ο γιος μου και η Καλλιόπη μένουν στο δικό της διαμέρισμα με ένα δωμάτιο, στα όρια της Αθήνας. Αφού η Καλλιόπη δεν δουλεύει, ο γιος μου δυσκολεύεται να αγοράσει σπίτι, καθώς όλος ο μισθός του τρώγεται σε κομμωτήρια και ρούχα της νύφης μου.
Δεν μπορώ να διανοηθώ πώς είναι δυνατόν να μην βρει δουλειά σε δυο χρόνια. Πιστεύω πως λέει ψέματα όταν ισχυρίζεται πως πηγαίνει σε συνεντεύξεις. Η αλήθεια είναι πως απολαμβάνει να στηρίζεται στον Μάριο και να ζει άνετα.
Την ρώτησα κάποτε αν σκέφτονται να αποκτήσουν παιδί. „Σε τι παιδιά να μιλήσουμε, όταν ζούμε σε τόσο μικρό σπίτι;” μου απάντησε. „Γιατί δεν μαζεύετε λίγα ευρώ για προκαταβολή δάνειου;” της είπα εγώ. „Δεν έχουμε τίποτα να βάλουμε στην άκρη, μετά βίας φτάνουμε ως το τέλος του μήνα”, απάντησε η Καλλιόπη.
Κρατήθηκα να μην της πω πως αν δούλευε, θα μπορούσαν να έχουν μαζέψει λεφτά εδώ και καιρό. Αν είχαν προσπαθήσει να εξοικονομήσουν για σπίτι, φυσικά θα τους βοηθούσα, γιατί εγώ έχω ήδη βάλει στην άκρη ένα καλό ποσό. Τώρα όμως δεν θέλω να τους δώσω χρήματα, γιατί ξέρω ότι η Καλλιόπη θα τα σπαταλήσει σε ανοησίες.
Τελευταία η νύφη μου ξαναέφερε το θέμα του παιδιού, λέει πως ο χρόνος τρέχει και πρέπει να σκεφτούν τον απόγονο, αλλά αναρωτιέμαι αν είναι εφικτό να μεγαλώσει ένα παιδί σε αυτές τις συνθήκες; Ο Μάριος άρχισε να συμφωνεί μαζί της.
„Μαμά, ξέρεις κάτι; Με την Καλλιόπη σκεφτόμαστε γιατί δεν δεχόμαστε να ανταλλάξουμε διαμερίσματα. Χωρίς χαρτιά, απλά να κάνουμε την ανταλλαγή. Έτσι θα απαλλαχθούμε από το δάνειο και το δικό σου σπίτι είναι αρκετό για εσένα”, μου λέει.
Τα λόγια του με στενοχώρησαν πολύ. Δεν νομίζω πως ο γιος μου θα πρότεινε κάτι τέτοιο από μόνος του. Του είπα ότι δεν θα φύγω από το σπίτι μου γιατί, όπως λέμε στην Ελλάδα, τα γερασμένα δέντρα δεν μεταφυτεύονται.
„Έχετε λίγα χρόνια ακόμα ως τη σύνταξη και μετά θα έχετε εγγονάκια”, μου είπε με ένα χαμόγελο η Καλλιόπη.
Αρνήθηκα αυτήν την „ευνοϊκή πρόταση” τους γιατί δεν μου άρεσε καθόλου. Δεν θέλω να φύγω από το σπίτι μου.
Μετά από αυτό, ο γιος μου επανέφερε το θέμα αρκετές φορές και τα λόγια του με πίκραναν περισσότερο. Ο Μάριος ποτέ δεν προσπάθησε να κερδίσει κάτι στο όνομα άλλων, όμως τώρα η γυναίκα του τον σπρώχνει σε τέτοια πράγματα.
„Έλα, πάμε σπίτι. Σου είπα ότι η μάνα σου δεν νοιάζεται αν έχουμε παιδιά. Δεν θα κάνει τίποτα για εμάς!”, είπε η Καλλιόπη στον Μάριο όταν ήρθαν την τελευταία φορά να με δουν.
Μετά από εκείνη την μέρα, ο γιος μου σταμάτησε να με καλεί, δεν απαντά στο τηλέφωνο και δεν μου μιλάει καθόλου. Δεν καταλαβαίνω γιατί φέρεται έτσι, δεν είναι χαζός, αλλά όταν είναι η γυναίκα του δίπλα του νομίζω πως χάνει το μυαλό του.
