Ο γιος μου δεν είναι διαζευγμένος, ζει με τη σύντροφό του, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει καθόλου λόγο στη ζωή τους. Κάθε φορά που πάω στο σπίτι τους, η νύφη μου με βάζει να υποσχεθώ πόσα χρήματα θα φέρω, αλλιώς δεν με αφήνει να δω τον εγγονό μου.
Παντρεύτηκαν πριν από δύο χρόνια. Από την αρχή αυτή η κοπέλα δεν μου άρεσε. Τα μάτια της έμοιαζαν ζηλόφθονα, τα χέρια της ανυπόμονα. Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που πήρε το επίθετο του γιου μου, και αμέσως άρχισε να μου λέει ότι τα τρία δωμάτια του σπιτιού μου πρέπει να μοιραστούν, να παραχωρήσω το μισό για να μείνουν, γιατί είναι άνθρωποι κι εκείνοι και δεν έχουν διαμέρισμα.
Μαλώσαμε πολύ γι αυτό. Πρώτον, έχω και μια κόρη, και δεύτερον, γιατί να χαρίσω το διαμέρισμά μου για χάρη της νύφης μου; Τα παιδιά πήραν μόρφωση και βοήθεια, τη βάση για να ξεκινήσουν τη ζωή τους· από εκεί και πέρα, ας προχωρήσουν μόνα τους όπως κάναμε κι εγώ και ο άντρας μου, χωρίς να μας χαρίζεται τίποτα.
Η κόρη μου ακόμα δεν έχει παντρευτεί, εργάζεται και έχει πάρει στεγαστικό δάνειο. Για ένα διάστημα έμενε μαζί μου και νοίκιαζε το διαμερισμά της για να πληρώνει πιο εύκολα το δάνειο, αλλά τώρα μένει μόνη της. Ο γιος μου όμως είναι αλλιώς. Δεν ενδιαφέρεται για τίποτα δικό του, κρέμεται από τα χείλη της γυναίκας του. Δεν ήθελε να μείνει μαζί μου, αλλά ούτε κι εκείνη ήθελε. Και βεβαίως, δεν θα έπρεπε να τους νοιάζει να μείνουν με ενοίκιο.
Για να πω την αλήθεια, ούτε και μένα με ενθουσίαζε η ιδέα να ζούμε όλοι μαζί, αλλά θα το δεχόμουν προσωρινά, ώστε να μπορέσουν να μαζέψουν χρήματα για προκαταβολή. Όμως να τους χαρίσω ή να πουλήσω κάτι δικό μου δεν είχα διάθεση. Όταν φύγω, τα παιδιά θα πάρουν από μισό το διαμέρισμα, και θα δουν τι θα κάνουν.
Τα είπα όλα αυτά ξεκάθαρα στη νύφη μου, χωρίς να κρατιέμαι. Εκείνη απάντησε: «Μαμά, δε σου φαίνεται υπερβολικό να ζεις μόνη σε τριάρι διαμέρισμα;» Είναι αυτό στάση σωστή; Ζήτησα από τον γιο μου να της βάλει όρια, αλλά μουρμούρισε κάτι ακατανόητο.
Δεν ξέρω σε ποιον πήρε ο γιος μου. Εγώ κι ο πατέρας του είμαστε σκληροί χαρακτήρες, η αδερφή του δυναμική επίσης, αλλά αυτός μαλθακός. Πραγματικά αναρωτιέμαι πώς κατάφερε να παντρευτεί. Προφανώς η νύφη βιαζόταν και τον τράβηξε κοντά της.
Από τότε που έγινε αυτή η συζήτηση για το σπίτι, έχουμε σχεδόν χαθεί. Ο γιος μου μερικές φορές με πήρε τηλέφωνο, αλλά δεν ήρθε ποτέ να με δει· φαίνεται ότι η γυναίκα του του το απαγόρευσε. Έμαθα από το τηλέφωνο ότι θα γίνω γιαγιά για πρώτη φορά. Συγκινήθηκα, ήθελα να συμφιλιωθούμε, αγόρασα ένα δώρο και μια τούρτα και πήγα να τους βρω. Εκείνη με υποδέχθηκε λέγοντας πως το μωρό θα γεννηθεί «στο διαμέρισμα άλλων, σαν αδέσποτο». Πάλι άνοιξε το θέμα της κατοικίας.
Δεν καταφέραμε να συμφιλιωθούμε. Δεν καυγάδισα με την έγκυο, απλώς έφυγα. Σκέφτομαι πως όταν κάποιος είναι αγενής, είναι για πάντα. Δεν εμφανίστηκα άλλη φορά ως το τέλος της εγκυμοσύνης, ήμουν κι εγώ άρρωστη, έτρεχα σε γιατρούς. Ούτε όταν γέννησε με ειδοποίησαν, το έμαθα σχεδόν μια βδομάδα αργότερα, όταν με πήρε ο γιος μου.
Με κάλεσε να δω το μωρό, κι αμέσως η νύφη παρενέβη να μη φέρω δώρο, παρά μόνο λεφτά. Δεν διαμαρτυρήθηκα, οι γονείς ξέρουν καλύτερα. Άδειασα τις οικονομίες μου δεν γεννιέται κάθε μέρα εγγόνι. Πήγα την ημέρα που συμφωνήσαμε.
Η νύφη έψαξε τον φάκελο με τα χρήματα από την πόρτα και δεν χάρηκε. Μάλλον τα τρεις χιλιάδες ευρώ της φάνηκαν λίγα. Δεν είπε τίποτα φωναχτά, αλλά το έβλεπα στο πρόσωπο της. Είδα τον εγγονό μου ήταν ένα κουκλάκι, έμοιαζε μάλιστα στη μύτη με τον πατέρα του. Δεν έμεινα πολύ, γύρισα σπίτι. Δεν με κάλεσαν ξανά. Ούτε εγώ ζήτησα να έρθω με το παιδί στο σπίτι είναι λογικό να συνηθίσουν. Όμως τρεις μήνες μετά κατάλαβα ότι δεν θα με ειδοποιήσουν, κι έτσι κάλεσα εγώ τον γιο μου να τον δω.
Αγόρασα κάτι για τον εγγονό μου και μια βασιλόπιτα, και πήγα. Η νύφη με περίμενε στην πόρτα. Πήρε τα δώρα, με κοίταξε και με κατσούφιασε.
Ελπίζαμε την προηγούμενη φορά να το καταλάβαινες. Δεν θέλουμε δώρα, χρειαζόμαστε λεφτά για το παιδί.
Δηλαδή, κάθε φορά που θέλω να δω τον εγγονό μου, πρέπει να φέρνω φάκελο με χρήματα;
Τι λες; Εξαιτίας σας μένουμε με ενοίκιο, ο άντρας μου δουλεύει μόνος του. Τίποτα δεν έχεις κάνει για τον εγγονό σου τουλάχιστον δώσε μας χρήματα να τον ζήσουμε.
Ένιωσα κόμπο στον λαιμό μου από την αγανάκτηση. Ο γιος μου άκουγε όλα αυτά, κρατούσε το μωρό στα χέρια και απλώς βλεφάριζε.
Γύρισα και έφυγα. Δεν θα ταπεινωθώ μπροστά σε τέτοια συμπεριφορά! Δεν πρόκειται να αγοράσω τη συντροφιά του εγγονού μου.
Έχουμε να μιλήσουμε σχεδόν έναν χρόνο. Αυτοί δεν με καλούν, ούτε κι εγώ. Όμως πριν μια εβδομάδα με πήρε ο γιος μου να μην ξεχάσω τα γενέθλια του εγγονού μου και να φέρω και δώρο. Αμέσως πήρε τηλέφωνο η νύφη και μου φώναξε το ακριβές ποσό που ήθελε για δώρο, ίσο σχεδόν με τον μηνιαίο μου μισθό.
Δεν πήγα, γιατί δεν είχα τόσα χρήματα. Ένας άνθρωπος πρέπει να αποδεχτεί ότι μερικές φορές, όση αγάπη κι αν έχει, δεν μπορεί να αγοράσει θέση στη ζωή των άλλων. Αν είχα γιο πραγματικά, δεν θα άφηνε τη γυναίκα του να με εκβιάζει με τον εγγονό μου. Ας λούζονται στα προβλήματά τους. Δεν θα πληρώνω για να βλέπω το ίδιο μου το εγγόνι.
Τώρα σκέφτομαι να ρυθμίσω κι εγώ το θέμα του διαμερίσματος, ώστε ούτε ο γιος μου με την απαθή καρδιά, ούτε η άπληστη κυρία να μπορέσουν να το πάρουν μετά τον θάνατό μου.
Καμία περιουσία, μεγάλο ή μικρό σπίτι, δεν έχει αξία μπροστά στην αγάπη και τον σεβασμό που πρέπει να έχει μια οικογένεια. Στη ζωή, ό,τι και να αφήσεις ως κληρονομιά, η αγάπη, η καλοσύνη κι η αλληλοστήριξη έχουν μεγαλύτερη αξία από κάθε λίρα ή δωμάτιο.
