Η Κόρη Επιλέγει την Αγάπη, Εμείς Πληρώνουμε το Τίμημα

Κόρη που επιλέγει την αγάπη, εμείς πληρώνουμε το τίμημα
Η Βερόνικ περπατούσε ανήσυχα στο μικρό της διαμέρισμα στο Λυών, με το τηλέφωνο σφιγμένο στο χέρι, όπου εμφανιζόταν νέα ειδοποίηση καθυστέρησης πληρωμής. Η καρδιά της σφίχτηκε από άγχος: πώς θα ταΐσει την οικογένειά της όταν η κόρη της και ο γαμπρός της βαρύνουν ήδη τη ζωή της; Όλα ξεκίνησαν όταν η μεγαλύτερη κόρη της, η Ελόδι, 19 ετών, ανακοίνωσε ότι περίμενε παιδί και ήθελε να παντρευτεί.
Πρώτα, η Βερόνικ εργαζόταν μαζί με τη συνάδελφό της, τη Μαργκό, μια ήρεμη και φροντιστική γυναίκα. Η Μαργκό μεγάλωνε μόνη της τις δύο κόρες της: την Ελόδι, 19, και την μικρή Αμέλι, 10. Μέχρι τότε η Μαργκό δεν παραπονιόταν. Η Ελόδι σπουδάζει επιμελώς στο πανεπιστήμιο, η Αμέλι διαπρέπει στο σχολείο. Και οι δύο είναι υπάκουες, παραδειγματικές, και η Μαργκό είναι περήφανη παρά τις δυσκολίες της μονογονεϊκότητας.
Στο δεύτερο έτος, η Ελόδι συνάντησε την πρώτη της αγάπη, τον Θέο. Ο νεαρός ήρθε από άλλη περιοχή, αλλά η Μαργκό, αφού τον γνώρισε, ενέχθηκε στην επιλογή της κόρης της. Ο Θέο φαινόταν ευγενικός, ειλικρινής, όχι τύπου αυτού που εκμεταλλεύεται. Σύντομα τα ζευγάρια αποφάσισαν να ζήσουν μαζί. Για να μην χρειαστεί να νοικιάσουν διαμέρισμα, μπήκαν στο σπίτι της Μαργκό. Η Μαργκό δεν άρεσε αυτή η βιασύνη: η κόρη της ήταν μόλις 19, έπρεπε πρώτα να ολοκληρώσει τις σπουδές της και να γίνει ανεξάρτητη. Αλλά δεν υπήρχε άλλη λύση.
Η Μαργκό ζούσε σε τρία δωμάτια, αλλά τα δωμάτια ήταν μικροσκοπικά, και ο χώρος ήδη έλειπε. Η άφιξη του Θέο, του μελλοντικού γαμπρού, μόνο επιδείνωσε την κατάσταση. Η Μαργκό παραιτήθηκε, μέχρι που ανακάλυψε την αιτία της βιασύνης: η Ελόδι της αποκάλυψε ότι ήταν έγκυος και ήθελαν να παντρευτούν. Η Μαργκό ένιωσε το έδαφος να τρίζει κάτω από τα πόδια της. Η κόρη της, μόλις μπροστά στην ενήλικη ζωή, θα γινόταν ήδη μητέρα.
Ο Θέο δεν δούλευε. Όπως και η Ελόδι, ήταν φοιτητής πλήρους φορέα, και κανένας από τους δύο δεν ήθελε να ακολουθήσει εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Παρόλα αυτά, οργάνωσαν έναν εντυπωσιακό γάμο, σαν σκηνές ταινίας χόλιγουντ. Επέλεξαν ένα από τα πιο ακριβά εστιατόρια του Λυών, προσκάλεσαν πλήθος καλεσμένων, και η Ελόδι παρήγγειλε φόρεμα υψηλής ραπτικής, σαν να περπατούσε σε πασαρέλα. Η Μαργκό προσπάθησε να αντιταχθεί, εξηγώντας ότι δεν είχε τέτοια μέσα, αλλά η Ελόδι, με το χέρι στην κοιλιά, άρχισε να κλαίει:
«Μαμά, θα στερήσεις το μωρό μας;»
Με δόντια σφιγμένα, η Μαργκό πλήρωσε τα πάντα. Κούρασε τις αποταμιεύσεις της, έσπασε τη λωρίδα της στούφα, ακόμα και πήρε νέο δάνειο. Ελπίζει ότι μετά τον γάμο οι νέοι θα αναλάβουν ευθύνες, θα βρουν δουλειά, θα γίνουν αυτόνομα. Όμως οι ελπίδες της κατέρρευσαν σαν κάστρο χαρτιού. Η Ελόδι και ο Θέο συνέχισαν να ζουν μαζί της, χωρίς να ψάχνουν καμία εργασία.
Οι γονείς του Θέο τους έδωσαν ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο. Το ζευγάρι το περιπλανιόταν στην πόλη σαν να ήταν διακοπές, ενώ οι γονείς του γαμπρού πλήρωναν το καύσιμο, γνωρίζοντας ότι ο γιος τους δεν είχε ούτε ένα ευρώ. Τα υπόλοιπατροφή, λογαριασμοί, ρούχαεπιβαλλόντουσαν στην Μαργκό. Οι νέοι δεν ήξεραν καν την τιμή μιας μπαγκέτας. Όταν η Μαργκό μιλούσε για έξοδα, η Ελόδι ανέβαζε τα βλέμματα στον ουρανό:
«Μαμά, σπουδάζουμε, τι θέλεις να κάνουμε;»
Η Ελόδι δεν ήθελε να κάνει κανείς οικονομίες. Μάζεψε έναν κατάλογο με βρεφικά καρότσια και κούνιες, τα πιο μοντέρνα και ακριβά. Η Μαργκό, με το μέσο μισθό της, έσπασε το στήθος.
«Ελόδι, δεν έχω αυτά τα μέσα! Έχω το φοιτητικό σου δάνειο, πρέπει να μεγαλώσω την Αμέλι»
«Τρομάς;» φώναξε η κορούλα. «Θα γίνεις γιαγιά και ξεκινάς ιστορίες;»
Μια βαθιά οργή άρχισε να φουσκώνει μέσα της. Είχαν αποφασίσει να έχουν παιδί, αλλά να το χρηματοδοτήσει η Μαργκό; Στηρίζει όλη την οικογένεια, δουλεύει μέχρι εξάντλησης, και τα χρήματα λείπουν πάντα. Το δάνειο για τη φοιτητική σπουδές της Ελόδι είναι σαν σπαθί του Δαμοκλήτου, η Αμέλι χρειάζεται προσοχή, και οι νέοι ζουν σαν παραμύθι.
Μια μέρα η Μαργκό τράπηκε. Επέστρεψε από τη δουλειά κουρασμένη, μετά από ένα μπάντ του για καθυστερήσειςέπρεπε να ψωνίσει για όλους. Στο σπίτι η σκηνή που την περίμενε παγώσει: η Ελόδι και ο Θέο, γελώντας, σερβίρουν ένα περιοδικό βρεφικής προμήθειας, επιλέγουν ένα κρεβάτι που κοστίζει το μισό του μισθού της. Η Αμέλι, σε γωνία, σχεδιάζει σιωπηλά, ενώ ένα βουνό βρώμικων πιάτων κατακλύζει το νεροχύτη.
«Θα πρέπει και εγώ να πλύνω τα πιάτα σας;» φωνάζει η Μαργκό, ρίχνοντας τις τσάντες της στο πάτωμα.
«Μαμά, ας!» ξεχειλίζει η Ελόδι. «Φροντίζουμε το μωρό!»
«Περιμένετε το μωρό, αλλά εγώ πληρώνω;» τρέμει η Μαργκό από θυμό. «Αρκετά! Βρείτε δουλειά ή φύγετε!»
Η Ελόδι ξέσπασε σε κλάματα, ο Θέο απαλύνθηκε, αλλά η Μαργκό δεν κούνησε το πνεύμα της. Έδωσε έναν μήνα για να βρουν τουλάχιστον μικρή εργασία.
«Αν δεν το καταφέρετε, θα πάτε στα σπίτια των γονιών του Θέο. Να σας ανεχτούν εκεί.»
Η Ελόδι και ο Θέο προσπάθησαν να την πείσουν, αλλά τα δάκρυά της δεν έσπασαν πια τα όριά της. Αγαπά τη κόρη της, όμως καταλάβαινε: χωρίς όρια, θα την κατέστρεφε. Η Αμέλι, βλέποντας την πόνο της, την έσφιξε μια μέρα στα χέρια και ψιθύρισε:
«Μαμά, ποτέ δεν θα το κάνω αυτό.»
Η Μαργκό χαμογέλασε μέσα στα δάκρυά της. Για τη μικρότερη της ήταν έτοιμη να πολεμήσει. Τι θα γίνει με την Ελόδι και τον Θέο; Η πραγματικότητα τους περίμενε, και η Μαργκό δεν θα ήταν πλέον η σωτηρία τους.