Πιστεύω πως ο αδερφός μου δεν έκανε καθόλου καλή επιλογή στο γάμο του. Για να πω την αλήθεια, στην αρχή προσπάθησα να κρατήσω καλές σχέσεις με τη νύφη μου. Ο αδερφός μου και η γυναίκα του ήρθαν να μείνουν μαζί με τη μητέρα μου και εμένα για ένα διάστημα. Από τότε, μετακόμισα σε μικρότερο δωμάτιο, η μητέρα μου πήγε να κοιμηθεί στο σαλόνι, και το υπνοδωμάτιο το δώσαμε στον αδερφό μου και στη γυναίκα του.
Όμως η Ελένη από την πρώτη μέρα έκανε ξεκάθαρο με τη συμπεριφορά της ότι θεωρούσε τον εαυτό της ανώτερη από εμάς. Ήταν κόρη πανεπιστημιακού καθηγητή. Δεν θεωρούσε απαραίτητο να βοηθήσει με το μαγείρεμα ή το καθάρισμα, λέγοντας ότι δεν ήταν υπηρέτρια. Όταν έμεινε έγκυος, ζητούσε συνεχώς ησυχία. Η μητέρα μου, άνθρωπος χωρίς διάθεση για καυγάδες, τα άντεχε όλα σιωπηλά. Ούτε καν μπορούσα να φέρω φίλους στο σπίτι, γιατί Βλέπεις, έλεγε μένει εδώ η Ελένη.
Ζητούσε ιδιαίτερα φαγητά και πλήρη ησυχία. Μετά, η μητέρα μου έπρεπε να μαγειρεύει ξεχωριστά για εκείνη και για εμάς. Μίλησα με τη μητέρα μου πολλές φορές να σταματήσει να προσπαθεί να κάνει τα χατίρια στη νύφη μας, που γινόταν όλο και πιο αυθάδης μέρα με τη μέρα. Πριν γεννήσει, η Ελένη απαίτησε να έχει το μωρό της δικό του δωμάτιο και ήθελε να με διώξει από το δωμάτιο που μοιραζόμουν με τη μητέρα μου και να πάω στο σαλόνι. Δεν άντεξα άλλο πια. Η Ελένη έβαλε τα κλάματα και άρχισε να φωνάζει, λες και τη ζορίζαμε να γεννήσει πρόωρα. Ο αδερφός μου πήρε το μέρος της κι εμένα με έβγαλε «παιδάκι». Τελικά, η μητέρα μου ζήτησε από τον αδερφό μου να βρει λύση για το θέμα της στέγασης.
Τελικά, μετακόμισαν. Δε μάθαμε ποτέ πότε γεννήθηκε το παιδί τους ούτε πότε έγινε η βάφτιση. Η νύφη μου το μόνο που είπε ήταν ότι καλύτερα να δώσουμε λεφτά για το παιδί αντί για δώρα, μάλιστα μας είπε και ακριβώς πόσα ευρώ ήθελε.
Η μητέρα μου της απάντησε πως δεν είχε τόσα χρήματα. Εκείνη μας απαγόρευσε να δούμε το παιδί. Η μητέρα μου στεναχωρήθηκε πολύ, όμως με τον καιρό άρχισαν να μας φέρνουν το παιδί από μόνοι τους. Η Ελένη, μάλιστα, άφηνε το γιο της με τη μητέρα μου κι εμένα, όταν ήθελε να βγει με τις φίλες για καφέ ή για νύχια. Πάντα, όμως, έβρισκε κάτι να παραπονιέται είτε το ντύσαμε λάθος, είτε το ταΐσαμε λάθος. Όταν το παιδάκι έγινε ενός, ο αδερφός μου κι η γυναίκα του ήρθαν να μας επισκεφθούν. Μας είπαν πως πρέπει να λύσουν οπωσδήποτε το θέμα της στέγασης. Δεν μπορούσαν να πάρουν στεγαστικό δάνειο, οπότε η γυναίκα του αποφάσισε να πιάσει δουλειά και να αφήσει προσωρινά το παιδί μαζί μου.
Εσύ σπουδάζεις στο Παιδαγωγικό, θα σου κάνει καλό λίγο πρακτική! Δυσκολευόμαστε να τα βγάλουμε πέρα μόνο με το μισθό του αδελφού σου. Αλλά δεν έχουμε να σου δώσουμε λεφτά. Και το πανεπιστήμιο; Μεταφέρσου σε πρόγραμμα εξ αποστάσεως, πρέπει να βοηθήσουμε», είπε η νύφη μου.
Φυσικά, αρνήθηκα.
Δεν μπορούσα να εξηγήσω στον αδερφό μου ότι τα δικά τους προβλήματα με το σπίτι δεν ήταν δικό μου θέμα. Γιατί να θυσιάσω τις σπουδές μου για χάρη τους; Πάλι, όμως, έπρεπε ν ακούω τα παράπονα της Ελένης πως δεν προσέχω αρκετά το παιδί της.
Η Ελένη μας αποκάλεσε εγωιστές και δήλωσε ότι δεν πρόκειται να ξαναπατήσουν στο σπίτι μας. Κράτησαν τη λέξη τους για περίπου έξι μήνες. Μια μέρα, όμως, ο αδερφός μου επέστρεψε στο σπίτι. Η γυναίκα του είχε πιάσει δουλειά και εκεί γνώρισε κάποιον άλλον άνδρα. Τον χώρισε και του ζήτησε διατροφή.
Τώρα τον εκβιάζει με το παιδί τους. Αν της δίνει διατροφή, θα του αφήνει να βλέπει το γιο του. Αν όχι, να το ξεχάσει. Μόνο που ο καινούργιος άνδρας της Ελένης δεν βιαζόταν καθόλου να παντρευτούν είχε ήδη γυναίκα. Έτσι η πρώην μου νύφη είναι ακόμα σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα, που, παρεμπιπτόντως, εξακολουθεί να το πληρώνει ο αδερφός μου. Ο αδερφός μου μας ζήτησε συγγνώμη και είπε ότι την επόμενη φορά θα διαλέξει γυναίκα με μεγαλύτερη προσοχή.
