**Η Εκδίκηση μιας Πληγωμένης Γυναίκας**
Ο καθηγητής φυσικής σε ένα αγροτικό σχολείο, ο Αντώνης Σεργκέου, παντρεύτηκε για δεύτερη φορά. Σαράντα ενός χρονών, είχε βρει την αγάπη του με την Άννα, μια γυναίκα τριάντα ετών, νέα, όμορφη, γλυκιά και ήρεμη, που του έσπασε την καρδιά με τη χαρά της.
Μετά από τον πρώτο του γάμο με την Τατιάνα, που κράτησε εννέα χρόνια, χώρισαν. Μαζί είχαν μια κόρη, την Βαρβάρα, που ο Αντώνης λάτρευε. Η Τατιάνα όμως, μετά το διαζύγιο, έφυγε για το χωριό της και δεν τους άφησε να βλέπουνται με το παιδί.
«Αντώνη, άφησες την τρελή πίσω, τώρα παντρέψου ξανά», του έλεγε ο κολλητός του, ο Στέλιος, που δούλευε ως αστυνομικός στο χωριό.
«Θα ήθελα, αλλά δεν έχω βρει κάποια που να με συγκινεί. Υπάρχουν πολλές, αλλά… και φοβάμαι μην ξαναπέσω σε λάθος…»
Στο χωριό ήρθε μια νέα νοσοκόμα, η Άννα. Ο Αντώνης την είδε τυχαία, γυρνώντας από το σχολείο.
«Ω, καινούργια… ποια είναι αυτή;» σκέφτηκε, περνώντας δίπλα της. Η κοπέλα τον χαιρέτησε πρώτη, κι εκείνος απάντησε.
«Στέλιο, ποια είναι αυτή η καινούργια στο χωριό;» ρώτησε ο Αντώνης, μπαίνοντας στο γραφείο του φίλου του.
«Ποια; Τι λες;» δεν κατάλαβε ο αστυνομικός.
«Μια κοπέλα, ξανθιά, λεπτή, και φαίνεται πολύ σοβαρή…»
«Δύσκολη αποστολή…» ξύστρισε ο Στέλιος το κεφάλι του. «Α, περιμένεις, είναι η νοσοκόμα Άννα, ήρθε πριν τρεις μέρες, δουλεύει στο ιατρείο. Η Παναγιώτα συνταξιοδοτήθηκε.»
«Ναι, ωραία κοπέλα. Μην χάσεις το δρόμο σου, μην την αφήσεις να φύγει», γέλασε ο φίλος του.
Η γνωριμία τους ήταν εύκολη. Σε δύο μέρες, την περίμενε έξω από τη δουλειά της, σαν τυχαίο, και άρχισαν να μιλούν.
«Γεια σας, είμαι ο Αντώνης, δάσκαλος φυσικής. Παρεμπιπτόντως, δεν είμαι παντρεμένος», χαμογέλασε. «Κι εσείς είστε νοσοκόμα… η οικογενειακή σας κατάσταση;»
«Γεια σας, ναι, νοσοκόμα. Κι εσάς σας ενδιαφέρει η οικογενειακή μου κατάσταση;» ρώτησε σοβαρά.
«Πολύ. Δεν φαντάζεστε πόσο…»
Από τότε άρχισαν να βγαίνουν, και σύντομα παντρεύτηκαν σε μια μικρή τελετή στο τοπικό καφενείο.
Η Άννα είχε παντρευτεί κι εκείνη, αλλά μόνο για ένα χρόνο, και ευχαριστούσε το Θεό που δεν έμεινε έγκυος. Ο πρώην της ήταν καταστροφή, και έφυγε κρυφά από την πόλη για να ξεφύγει.
Την πρώτη Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με την παράδοση, οι δάσκαλοι γιόρταζαν μετά την τελετή.
«Άννα, θα αργήσω σήμερα, ξέρεις, γιορτάζουμε με τους συναδέλφους…»
«Εντάξει, Αντώνη, αλλά πρόσεχε μην γυρίσεις με άλλη μυρωδιά πάλι.»
«Τι λες, Άννα, σου εξήγησα, η Ελένη έριξε το μπλεζάκι της δίπλα στο δικό μου…» Τότε κατάλαβε ότι η γυναίκα του ήταν ζηλιάρα.
Ο βράδυ
