Μαρία έμεινε έγκυος. Ο σύζυγός της, Δημήτρης, παρέμεινε δίπλα της όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Εκπλήρωνε κάθε της επιθυμία και καπρίτσιο. Έφτασε τελικά η ώρα και ο Δημήτρης πήγε τη Μαρία στο μαιευτήριο. Όταν γεννήθηκε μια υγιέστατη κόρη, αναστέναξε με ανακούφιση. Ευτυχισμένος και χαρούμενος, ο νεονιός πατέρας πήγε σπίτι του για να ξεκουραστεί. Την επόμενη μέρα, επέστρεψε για να επισκεφτεί τη σύζυγό του και την κόρη τους. «Η σύζυγός σας δεν είναι εδώ», του είπαν ξαφνικά. «Δεν γίνεται!» δεν μπορούσε να το πιστέψει ο Δημήτρης. «Μήπως βγήκε κάπου; Ψάξτε την!» «Όχι, έφυγε, ορίστε ένα σημείωμα», του είπε η νοσοκόμα και του έδωσε ένα διπλωμένο χαρτί. Ο Δημήτρης το άνοιξε και έγινε άσπρος από όσα διάβασε.
Ο επικεφαλής του τμήματος πωλήσεων Δημήτρης δεν ήταν παντρεμένος, οπότε όταν είδε την όμορφη Μαρία την πρώτη μέρα που ήρθε στη δουλειά, ερωτεύτηκε αμέσως.
«Καλημέρα, συνάδελφε», της είπε με μια τόσο ζεστή χαμογέλα που το βλέμμα της Μαρίας έμεινε πάνω του.
«Καλημέρα», απάντησε με απαλό τόνο και χαμογέλασε κι αυτή.
«Λοιπόν, ξεκινάς με τα καθήκοντά σου. Η Ελένη θα σε βοηθήσει, είναι η υπεύθυνη εδώ», έριξε μια ματιά προς τα εκεί. «Διάβασε τις οδηγίες της θέσης. Σου εύχομαι καλή τύχη, ελπίζω να συνεργαστούμε καλά.»
Οι συνάδελφοι, κυρίως γυναίκες, κοίταξαν με περιέργεια τον επικεφαλή τους, και όταν έφυγε, η Ελένη ψιθύρισε στη Βίκυ:
«Από πότε ο Δημήτρης δίνει τόση προσοχή σε νέες συνεργάτιδες;» Και οι δύο γέλασαν.
Η Μαρία στην αρχή παρακολουθούσε. Ήταν νέος εργασιακός χώρος. Δεν ήταν ιδιαίτερα ντροπαλή, αλλά έπαιρνε μια θέση παρατηρήτριας.
Νέα κορίτσι, μόλις είκοσι δύο ετών, αλλά από τα δεκαεπτά της είχε καταστρέψει ήδη πολλές οικογένειες.
Κατάφερνε ακόμα και στο κολέγιο να εμπλακεί με έναν καθηγητή πολύ μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά εκείνος συνήλθε πρώτος και σταμάτησε τη σχέση όταν οι φήμες έφτασαν στη γυναίκα του.
Έμεινε λίγος χρόνος, και ο Δημήτρης κάποια μέρα της πρότεινε να πάνε για καφέ μετά τη δουλειά.
«Γιατί όχι; Εσύ είσαι ο προϊστάμενός μου, και πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις», χαμογέλασε.
Η Μαρία χαμογελούσε τόσο γλυκά και αθώα που νόμιζε πως αστειευόταν. Αλλά χάρηκε όταν συμφώνησε. Ο Δημήτρης ήταν τριάντα, ποτέ δεν είχε παντρευτεί, είχε σχέσεις αλλά τίποτα σοβαρό. Έτσι, η σχέση τους ξεκίνησε γρήγορα, ερωτεύτηκε, και όταν ανακοίνωσαν στους συναδέλφους ότι θα παντρευτούν, όλοι έμειναν έκπληκτοι.
Κάθε επιθυμία της Μαρίας την εκπλήρωνε χωρίς ερωτήσεις. Αποδέχτηκε ακόμα και τον όρο της.
«Δεν θέλω παιδιά ποτέ, θέλω να ζήσω για μένα. Όταν νιώσω έτοιμη να γίνω μητέρα, θα σου πω. Μέχρι τώρα, κανένα πάνα, καμιά μπιμπερόμπλουτα.»
Ο Δημήτρης πίστευε πως με τον καιρό η γυναίκα του θα καταλάβαινε πως μια οικογένεια χωρίς παιδιά δεν είναι οικογένεια. Πέρασε ο καιρός, και η Μαρία δεν σκεφτόταν να κάνει παιδιά, και κάθε φορά που άνοιγε το θέμα, τον σταματού
