Λοιπόν, έχω φτάσει τα πενήντα επτά και να σου πω… πάνω από τριάντα χρόνια είμαι παντρεμένη με τον Νίκο. Όλο αυτό το διάστημα εγώ πλένω τα ρούχα του, μαγειρεύω και προσπαθώ να φτιάξω μια ζεστή οικογενειακή ατμόσφαιρα. Έχουμε δυο παιδιά, τον Κώστα και την Μαριάννα, τους μεγάλωσα κι εγώ, τους πήγα σε σχολεία και φροντιστήρια, να μη τους λείψει τίποτα. Συνέχεια, χρόνια τώρα, τρέχω από δουλειά σε δουλειά, με δεύτερες και τρίτες δουλειές, για να μην υστερούμε και τα παιδιά να είναι σαν τα υπόλοιπα.
Ο Νίκος, όμως, ποτέ δεν έβαλε πλάτη για τα καλά. Μετά τη σύνταξη, τα παράτησε τελείως και κάθεται όλη μέρα σπίτι. Εγώ συνεχίζω και δουλεύω, βοηθάω τα παιδιά με τα εγγόνια, και έχω φορτωθεί όλες τις δουλειές του σπιτιού.
Τον έχω παρακαλέσει πολλές φορές να βρει κάποια δουλειά, έστω και φύλακας, αλλά μου λέει ότι τα πάμε μια χαρά χωρίς να δουλέψει κι αυτός. Και δεν είναι χαζός, τρώει τα πάντα! Δεν προλαβαίνω να μαγειρέψω, γυρνάω εξαντλημένη, κι έχει φάει ό,τι καλό είχαμε και μου αφήνει μόνο τη σούπα.
Μια φορά το συζήτησα με μια φίλη, τη Χριστίνα, κι εκείνη μου είπε να μαγειρεύω ξεχωριστά: δικά μου φαγητά με καλά υλικά, και δικά του με ό,τι πιο φτηνό. Έτσι, γύρισα και του είπα ότι ο γιατρός μου είπε να κάνω δίαιτα και δεν πρέπει να τρώει τα δικά μου φαγητά.
Τώρα κρύβω τις λιχουδιές στο ντουλάπι, κι όταν πάει ο Νίκος στο παρκινγκ της πολυκατοικίας, εγώ πίνω τσάι με σοκολατάκια. Τη φέτα και το σαλάμι τα βάζω κάπου στο ψυγείο να μην τα βλέπει. Όταν δεν με κοιτάζει, τα τρώω μόνη μου. Ευτυχώς έχουμε δυο ψυγεία στο ένα είναι τα τρόφιμα της καθημερινότητας, στο άλλο κρατάω βάζα με τουρσί και εκεί κρύβω τα διάφορα καλούδια.
Ξέρεις πώς είναι οι άντρες, δεν βρίσκουν τίποτα μπροστά τους! Παίρνω για μένα καλό φιλέτο γαλοπούλας και φτιάχνω μπιφτέκια στον ατμό, και του Νίκου παίρνω χοιρινό κρέας που είναι στα τελευταία του, του ρίχνω μπαχαρικά και δεν τον νοιάζει. Του αγοράζω φτηνά ζυμαρικά, που κοστίζουν ελάχιστα ευρώ, και για μένα παίρνω αυτά με σιμιγδάλι.
Δεν αισθάνομαι τύψεις, δεν θεωρώ ότι κάνω κάτι κακό, γιατί αν θέλει να φάει σωστά ας δουλέψει κι αυτός όχι να φαρδαίνει στον καναπέ. Και να σου πω, να χωρίσουμε τώρα στα γεράματα; Ανοησίες, το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας το έχουμε ζήσει, έχουμε σπίτι μαζί τι να το πουλήσουμε τώρα και να χωρίσουμε τα λεφτά μισά μισά; Δεν έχει νόημα.
Αυτή είναι η φάση μου, τι να κάνεις…
