Όταν γίνεται ένας γάμος σε μια οικογένεια, η συγκίνηση είναι τεράστια για όλους. Ο γάμος γεμίζει τις καρδιές μας με ενθουσιασμό και χαρά.
Για κάποιο λόγο, οι άνθρωποι βλέπουν τα πράγματα μόνο από τη μία πλευρά, ενώ τα πάντα, όπως και ένα κέρμα, έχουν δύο όψεις.
Δεν λέω ότι ο γάμος είναι κάτι φοβερό. Αλλά πολλές γυναίκες ακόμα πιστεύουν πως η ευτυχία βρίσκεται μόνο με τον γάμο και τη δημιουργία οικογένειας. Πολλά νέα κορίτσια δεν καταλαβαίνουν τι πραγματικά είναι ο γάμος και τι σημαίνει.
Το κύριο σχέδιό τους είναι να παντρευτούν και μετά όλα θα πάνε καλά.
Να σας πω τη δική μου εμπειρία. Κάποτε νόμιζα ότι αν παντρευτώ τον άντρα που αγαπούσα και αποκτούσα ένα παιδί μαζί του, θα ήμουν η πιο ευτυχισμένη γυναίκα στον κόσμο.
Δυστυχώς, όμως, ο γάμος έφερε καινούρια προβλήματα στη ζωή μου. Δεν είχαμε προλάβει καν να μαζέψουμε χρήματα για ένα σπίτι όταν έμαθα πως ήμουν έγκυος. Στις μέρες μας, το να κάνεις παιδί είναι πολύ ακριβή υπόθεση.
Ενθουσιαστήκαμε όταν έμαθα πως είμαι έγκυος. Ο άντρας μου εργαζόταν στην δική του μικρή επιχείρηση, ενώ εγώ ήμουν σε άδεια μητρότητας και ένιωθα μια τρομερή οικονομική ανασφάλεια. Δεν μιλάω καν για αποταμίευση για σπίτι. Η μητρότητα ήταν πραγματικά πολύ δύσκολη για μένα. Ο γιος μου ήταν ανήσυχος, συνέχεια άρρωστος, εγώ δεν κοιμόμουν αρκετά και τα νεύρα μου είχαν διαλυθεί· ένιωθα να χάνω τον έλεγχο. Κάποια στιγμή σκέφτηκα μέχρι και το να φύγω. Δεν μπορούν όλες οι γυναίκες να κρατήσουν ζωντανή μια οικογένεια.
Θα ήθελα να το είχα καταλάβει νωρίτερα. Ο γιος μου ήταν δύο χρονών όταν ο άντρας μου έχασε την επιχείρησή του. Έπεσε σε βαριά απογοήτευση. Και όπου υπάρχει απογοήτευση, υπάρχουν και ποτήρια τσίπουρο ή ούζο. Δεν είχα άλλη επιλογή από το να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου. Έγραψα το παιδί στον παιδικό σταθμό και βρήκα δυο δουλειές με πλήρες ωράριο. Δούλευα σκληρά για να τα βγάλω πέρα, ενώ ο άντρας μου βυθιζόταν στο αλκοόλ και κοιμόταν στον καναπέ. Ένιωθα τόση κούραση και βάρος που μερικές φορές ήθελα να φωνάξω. Αν ήμουν μόνη μου, τίποτα από αυτά δεν θα με πείραζε τόσοούτε τα λεφτά, ούτε η κούραση, ούτε το μυαλό μου.
Κάποια μέρα παρακάλεσα την πεθερά μου να μιλήσει στο γιο της, να τον φέρει στον ίσιο δρόμο. Δεν είναι σωστό για έναν άντρα να τα παρατά όταν υπάρχουν οικονομικές δυσκολίες. Την ίδια στιγμή, άνοιξα την καρδιά μου σε εκείνη, της είπα πόσο δύσκολα τα έβγαζα πέρα, ότι είχα φτάσει στα όριά μου.
Περίμενα να με στηρίξει, να μου πει μια καλή κουβέντα. Αντίθετα, η πεθερά μου μού είπε τα εξής: Να ξέρεις, δεν είσαι η μόνη που περνάει δύσκολα. Αλλά είσαι γυναίκα, πρέπει να αντέχεις, γιατί δεν ταιριάζει σε μια γυναίκα να είναι αδύναμη.
Η γυναίκα είναι το στήριγμα της οικογένειας, γι αυτό να κρατάς το στόμα σου κλειστό όταν θες να φωνάξεις και να μη δακρύζεις μπροστά στους άλλους. Όποια κι αν είναι η μοίρα, να την αποδέχεσαι και να προχωράς. Μην παραπονιέσαι!
Ειλικρινά, τα λόγια της με χτύπησαν σα μαχαιριά στην καρδιά.
Και αυτή γυναίκα είναι και ξέρω πόσο δύσκολα περνάει κι εκείνη. Ο άντρας της είναι τεμπέλης, αλλά αντί να βοηθάμε η μία την άλλη, μου λέει να κάνω υπομονή, να κλείνω τα μάτια και να αντέχω. Πόσο όμως να αντέξω ακόμα; Μια ζωή έχουμε, και αξίζει να τη ζούμε με χαρά και ηρεμία. Εμπόδια θα υπάρχουν, αλλά όχι έτσι. Η μοίρα της γυναίκας πρέπει να είναι να χαίρεται και να αγαπιέται.
