Ακόμη του χρωστάω χρήματα γι αυτό!!!
Θα έλεγα πως είμαι ένας επαγγελματίας μάστορας στις ανακαινίσεις. Το κάνω εδώ και χρόνια και το έχω μετατρέψει σε μια κερδοφόρα επιχείρηση. Καμιά φορά, συγγενείς μου ζητούν να τους βοηθήσω με μικροδουλειές ή επισκευές. Κάπως έτσι χτύπησε μια μέρα το τηλέφωνό μου. Απαντάω και από την άλλη άκρη είναι ο ξάδερφός μου, ο Πέτρος. «Γιάννη, μήπως μπορείς να με βοηθήσεις με κάτι στο σπίτι;» μου λέει.
Σε λίγες ημέρες πήγα να του φτιάξω το διαμέρισμα, αφού ήμουν πιο χαλαρός με τις δουλειές. Δεν του είπα όχι πάντα προσπαθώ να βοηθάω την οικογένεια όταν μπορώ. Τα υλικά είχαν ήδη αγοραστεί και παραδοθεί, οπότε μόλις έφτασα ξεκινήσαμε κατευθείαν. Με γεμίζει ικανοποίηση αυτή η δουλειά, τη χαίρομαι πραγματικά.
Δεν μου πάει η καρδιά να παίρνω χρήματα από συγγενείς. Αν και ο ξάδερφός μου μου τα πρότεινε, τα αρνήθηκα ευγενικά. Η διαφορά στο διαμέρισμα ήταν τεράστια μετά την ανακαίνιση, αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Μας πήρε περίπου δύο εβδομάδες να το τελειώσουμε. Μόλις κοντεύαμε να τελειώσουμε, είχαμε μείνει με κάτι υπολείμματα υλικών στο διάδρομο πλακάκια, laminate, βαφές όλα για πέταμα ουσιαστικά. Εκεί, μου έριξε μια ιδέα ο Πέτρος.
«Μήπως θες να τα κρατήσεις εσύ αυτά; Βάλε τα στο γκαράζ για την ώρα, μπορεί να σου φανούν χρήσιμα, είτε για δική σου δουλειά είτε για άλλους πελάτες σου. Θα γλυτώσεις και λίγα ευρώ.» Το σκέφτηκα Δεν χανόταν τίποτα να τα πάρω. Υπήρχε χώρος στο γκαράζ, οπότε τα μάζεψα όλα και πλακάκια και σανίδες και μπογιές.
Ευτυχώς είχα καταγράψει με το κινητό τη σχετική συνομιλία, αν και δεν περίμενα να μου χρειαστεί. Το βίντεο ήταν ξεκάθαρο: Ο Πέτρος μου πρόσφερε τα υλικά γιατί τα θεωρούσε άχρηστα.
Γιορτάσαμε το τέλος των εργασιών εκείνο το απόγευμα, ήπιαμε λίγο τσιπουράκι για το καλό, και γύρισα σπίτι μου.
Την επόμενη μέρα, ώρα δύο το μεσημέρι χτυπάει το κινητό ήταν πάλι ο Πέτρος. «Γιάννη, νομίζω ότι μου χρωστάς κάτι για τα υλικά που πήρες. Δεν είναι κρίμα; Αυτές οι σανίδες είναι σούπερ, το laminate και τα πλακάκια μια χαρά. Μήπως να μου τα μεταφέρεις σε τραπεζικό λογαριασμό;»
Δεν μπορεί να περιγραφεί το πόσο ξαφνιάστηκα. Είχαμε συμφωνήσει πως τα υλικά ήταν για πέταμα, και μάλιστα μου τα πρότεινε για δική μου χρήση. Μου είχε υποσχεθεί να με πάρει ξανά, αλλά ποτέ δεν με ξανακάλεσε εκείνο το βράδυ. Ένιωσα χάλια.
Δεν ξέρω πώς να του μιλήσω τώρα. Τι να του πω; Τον βοήθησα χωρίς να πάρω ούτε ένα ευρώ, κι εκείνος τώρα ζητά λεφτά για κάτι που θα πετούσε. Μήπως πρέπει να του βγάλω τιμολόγιο για την ανακαίνιση;
Τελικά η ζωή στην Ελλάδα μου δίδαξε ότι τα οικογενειακά είναι πάντα πολύπλοκα. Πρέπει να ξεκαθαρίζεις εξ αρχής τις κουβέντες και τα συμφωνηθέντα ακόμη και με τους πιο κοντινούς σου ανθρώπους, αλλιώς βρίσκεται κανείς προ εκπλήξεων.
