Αρνήθηκε να παντρευτεί την έγκυο κοπέλα του. Η μητέρα στήριξε την απόφαση, αλλά ο πατέρας υπερασπίστηκε το μέλλον του παιδιού.

Αρνήθηκε να παντρευτεί τη χήρα της γειτόνισσας. Η μητέρα τον στήριξε, όμως ο πατέρας υπερασπίστηκε το μέλλον του παιδιού.
Πατέρα, έχω νέα. Η γειτόνισσα, η Ινές είναι έγκυος. Το παιδί είναι δικό μου είπε ο Τόμας μόλις μπήκε στο σπίτι.
Ο Άρθουρ, ο πατέρας, στάθηκε για μια στιγμή και απάντησε ήρεμα:
Τότε παντρεύσου την.
Παίζεις; Είμαι πολύ νέος. Δεν είναι η ώρα για οικογένεια, και ούτε και είχαμε σοβαρή σχέση Παιχνίδια οικογενειακής ζωής.
Σοβαρά; έσκασε ένας ειρωνικός γέλτος. Τότε για να κυνηγήσεις το κορίτσι ήσουν άνδρας, αλλά για να πάρεις τις ευθύνες σου είσαι παιδί. Εντάξει. Χωρίς να λέει τίποτα άλλο, κάλεσε τη γυναίκα του: Βεατρίζ! Έλα εδώ!
Η Βεατρίζ μπήκε στην κουζίνα, στέγνυε τα χέρια της στο μπέρδεμα:
Τι συμβαίνει;
Κοίτα. Το παιδί μας έκανε την Ινές, την κόρη της γειτόνισσας, έγκυο και τώρα δεν θέλει να παντρευτεί. Και αυτός έφυγε.
Η Βεατρίζ δεν έμεινε έκπληκτη. Το πρόσωπό της έδειξε σοβαρότητα:
Έχει και δικαίωμα. Γιατί να φέρνεις σπίτι την πρώτη που εμφανίζεται; Οι σύγχρονες γυναίκες είναι έξυπνες βρίσκουν πλούσιο, μεθυσμένα και μετά απαιτούν «παντρεθείτε». Και μετά αποδεικνύεται ότι το παιδί δεν είναι ούτε του. Κάνε το τεστ DNA. Επίσης, δεν μπορούμε να πιέζουμε τον Τόμας, είναι ακόμα νέος. Είναι άνδρας, δεν ήταν εύκολο να αντισταθεί. Αλλά δεν πρέπει να στηρίζουμε παιδιά άλλων.
Ο Άρθουρ έπνιξε βαθιά και ψιθυρίσε:
Και αν είναι πραγματικά το παιδί του;
Και αν είναι; Θα πρέπει να φέρουμε την ευθύνη; Πες του να κάνει το τεστ, μετά θα δούμε.
Γύρισε τα πόδια του και επέστρεψε στην κουζίνα, αφήνοντας τον Άρθουρ μόνο με το παιδί.
Ξέρεις, εγώ ήμουν και εγώ νέος ξεκίνησε. Μου άρεσε μια κοπέλα, παντρεύτηκα άλλη. Όχι από αγάπη, αλλά από ευθύνη. Επειδή το να είσαι άνδρας δεν είναι μόνο πάθος, είναι επιλογές και συνέπειες. Η μητέρα σου ήταν έγκυος. Δεν ήξερα αν θα μπορούσα να είμαι μαζί της, αλλά ήξερα κάτι το παιδί δεν είχε εσχάτη. Το δικό μου αίμα, η συνείδησή μου. Και ξέρεις, Τόμας, παρά όλα, δεν μετανάγκη ποτέ που έμεινα.
Πέρασαν τρεις μήνες. Το τεστ DNA έδωσε σαφή απάντηση: με 99,9% πιθανότητα, ο Τόμας ήταν ο πατέρας του μωρού της Ινές.
Και τι; φθάρρυνε η Βεατρίζ όταν ο Άρθουρ της έδειξε το χαρτί. Ναι, είναι το παιδί του. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Ινές θα ζει σ’ αυτό το σπίτι. Δεν θα εισέλθει εδώ. Το είπα!
Ο Τόμας καθόταν, χωρίς να κοιτάζει τον πατέρα. Στο πρόσωπό του διάβασα την επιλογή: ήταν στο πλάι της μητέρας. Σιωπηλός, σφίξε τα χέρια του, αλλά δεν είπε λέξη.
Ο Άρθουρ σηκώθηκε αργά από το τραπέζι:
Εφόσον εσείς οι δύο έχετε πάρει τις αποφάσεις σας, τώρα ακούστε τη δική μου.
Μίλησε με ήσυχη, όμως αποφασιστική φωνή:
Όσο ζω, ο εγγονός μου δεν θα χρειαστεί τίποτα. Θα αγοράσω οικόπεδο, θα χτίσω σπίτι, και ο εγγονός μου αυτός θα κληρονομήσει ό,τι έχω κερδίσει. Και εσείς οι δυο μπορείτε να ξεχάσετε τη βοήθειά μου. Αρνούνται να συμμετέχω σ’ αυτήν τη ντροπή. Τόμας, από σήμερα δεν είσαι πια γιος μου. Ό,τι είναι δικό μου θα πάει στο παιδί. Δεν θα πάρει ούτε ένα σεντ από μένα.
Η Βεατρίζ ξέσπασε:
Τρελαίνεσαι; Θες να αποδοκιμάσεις τον ίδιο σου το γιο;
Ο Άρθουρ δεν απάντησε. Γύρισε και έφυγε, αγνοώντας τις κραυγές και τις προκλήσεις. Ο Τόμας έμεινε σιωπηλός στο κενό, μη πιστεύοντας ό,τι είπε ο πατέρας του. Αλλά ήξερε ένα: αν ο Άρθουρ το είπε, θα το έκανε.