Γεννημένος και μεγαλωμένος σε ένα μικρό χωριό κάπου στην Κρήτη, o Fotis είχε πάντα μια ευγενική και καλοσυνάτη συμπεριφορά. Στα δεκαοχτώ του, αποφάσισε να μετακομίσει στην Αθήνα για να βρει δουλειά, παρόλο που η οικογένειά του τον συμβούλευε να μείνει στο χωριόέλεγαν πως, αν έψαχνε λίγο, θα έβρισκε δουλειά εκεί. Όμως ο Fotis ήταν αποφασισμένος, και οι συμβουλές τους περνούσαν από το ένα αυτί και έβγαιναν από το άλλο.
Η μητέρα του, η Μαρία, που τον μεγάλωσε μόνη της μετά τον πρόωρο χαμό του πατέρα του, δεν ήθελε να τον αφήσει να φύγει αν ήταν δυνατόν, τον ήθελε να μείνει καρφωμένος στο χωριό μέχρι τα βαθιά γεράματα. Ο Fotis συνέχισε τις σπουδές του και τελικά έγινε μηχανικός αυτοκινήτων με πτυχίο, ενώ το μεγαλύτερο μέρος από τον μισθό του το έστελνε στη Μαρία για να καλύψει τα έξοδά της. Παντρεύτηκε, αλλά ο γάμος του δεν άντεξε πάνω από πέντε χρόνια: η σύζυγός του, η Ελένη, ήθελε να ζουν σαν βασιλιάδες, και τα ευρώ που έμπαιναν δεν τα έβλεπε ποτέ να γίνονται διαμάντια. Έτσι, πήρε τα παπούτσια της και έφυγε. Παρ όλα αυτά, οι φίλοι και οι συγγενείς του Fotis πάντα τον συμπαθούσαν.
Έλα όμως που η ζαμάν φου ζωή της πόλης δεν ταίριαζε στον Fotis! Τον ενοχλούσε πως όλα λύνονταν μόνο αν έχεις λεφτά, και χρειαζόταν μια πιο απλή και ουσιαστική ζωήκάτι με περισσότερο φραπέ και λιγότερη γραφειοκρατία.
Στις τηλεφωνικές του συζητήσεις με τη Μαρία, η μάνα του τον συμβούλευε να γυρίσει στο χωριόείχε δουλειές να κάνει και από την αλληλεγγύη όλο το χωριό ζει! Του είπε πως θα μπορούσε να βρει σύντροφο, ίσως στην κοινή τους φίλη, τη Katerina. Ο Fotis είχε ήδη αισθήματα για την Katerina, αλλά η δεύτερη σύζυγός του ήταν πάλι από την Αθήνα και τον εγκατέλειψε λόγω οικονομικών δυσκολιώνήταν η μοίρα του να βλέπει τους έρωτες να φεύγουν μαζί με το πορτοφόλι.
Στα σαράντα του, ο Fotis πήρε τη μεγάλη απόφαση: γύρισε πίσω στην Κρήτη και βρήκε δουλειά σε ένα εργοστάσιο ξυλείας. Αυτή η αλλαγή τον γέμισε χαράέπειτα από χρόνια ξαναέβρισκε την αξία της ζωής, εκεί που οι άνθρωποι στηρίζουν και προσέχουν ο ένας τον άλλον με πραγματική καρδιά και, ενίοτε, με ένα κουτί γλυκά. Ξαναβρήκε την Katerina και παντρεύτηκαν, κι ύστερα ήρθε και το πρώτο τους παιδίμεγαλεία για μια κρητική οικογένεια!
Το πιο σπουδαίο όμως ήταν η χαρά της Μαρίας, όταν είδε τον γιο της να επιστρέφει σπίτι. Ο Fotis συνειδητοποίησε τελικά το νόημα ενός παλιού κρητικού ρητού: „Όπου υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχει κέρδος” (και καμιά φορά και μπουγάτσα). Μέσα στη νέα του ζωή, ανάμεσα στη θαλπωρή της κοινότητας του χωριού και τους ανθρώπους που νοιάζονται πραγματικά, ο Fotis επιτέλους βρήκε αληθινό σκοπό και ικανοποίησηκι όλα αυτά με λίγο ειρωνικό γέλιο και πολύ, μα πολύ αγάπη.
