Ο άντρας μου κι εγώ δουλέψαμε ασταμάτητα από όταν ξεκινήσαμε τη ζωή μας μαζί. Θέλαμε τα παιδιά μας να έχουν ό,τι θελήσουν, να μην τους λείψει τίποτα. Γι αυτό, μετά τη γέννηση της κόρης μας, ο άντρας μου έπιασε δεύτερη δουλειά για να μας στηρίξει. Προσπαθούσαμε πάντα να μεγαλώσουμε την κόρη μας με αρχές, να έχει σεβασμό και ευαισθησία. Ο καιρός πέρασε. Πριν καλά-καλά το καταλάβουμε, συνειδητοποιήσαμε ότι η κόρη μας είχε μεγαλώσει.
Ήταν πλέον μια ωραία κοπέλα. Πάντα είχε κάποιους να ενδιαφέρονται για εκείνη. Όμως, αργότερα άρχισα να παρατηρώ ότι άλλαξε η συμπεριφορά της· περπατούσε προσεκτικά, είχε πάντα στο μυαλό της κάτι κρυφό. Σε λίγο καιρό μάθαμε τον λόγο: ήταν ερωτευμένη με ένα αγόρι. Ο άντρας μου κι εγώ χαρήκαμε πολύ όταν το μάθαμε και της ζητήσαμε να μας τον γνωρίσει. Αναρωτιόμασταν ποιος ήταν ο τυχερός που κέρδισε την καρδιά της. Η κόρη μας υποσχέθηκε πως σύντομα θα κάναμε επίσημα τις συστάσεις.
Μας είπε πως ήθελε να τον φέρει σπίτι να τον γνωρίσουμε. Όλη μέρα ήμουν στην κουζίνα κι ετοίμαζα φαγητά: μοσχάρι γιουβέτσι, ντολμαδάκια, και σπανακόπιτα, ήθελα όλα να είναι τέλεια. Ο άντρας μου καθάριζε κάθε γωνιά του διαμερίσματος στην Κυψέλη. Προσμέναμε με αγωνία τη στιγμή. Η κόρη μου έλαμπε από ευτυχία· χαμογελούσε όλη την ώρα, λες και πετούσε αντί για να περπατάει. Ο άντρας μου κι εγώ την κοιτούσαμε με περηφάνεια και χαρά που όλα πήγαιναν καλά στη ζωή της.
Ο νεαρός ήρθε και μου έκανε καλή εντύπωση. Ευγενικός, με χιούμορ, ζεστός. Τους καλέσαμε στο τραπέζι κάτω από το απαλό φως. Όμως, κάτι με βασάνιζε καθ όλη τη βραδιά. Η μορφή του μου φαινόταν τόσο γνώριμη, σαν να τον είχα ξανασυναντήσει. Δεν μπορούσα να θυμηθώ πού τον είχα δει. Συζητήσαμε και γελάσαμε πολύ. Ο αγαπημένος της κόρης μου φαινόταν ειλικρινής κι επικοινωνιακός, όλοι αισθανόμασταν άνετα.
Όταν έφυγαν, ξαφνικά το θυμήθηκα. Είχα δει τη φωτογραφία του σε μια ανακοίνωση για απάτες εκείνος κι ένας άλλος ήταν καταζητούμενοι απατεώνες, λέγανε να ενημερώσουμε αμέσως τις αρχές αν τους δούμε. Αμέσως το είπα στον άντρα μου και στην κόρη μου. Εκείνη ξέσπασε σε κλάματα και με κατηγόρησε ότι τα είχα βγάλει όλα από το μυαλό μου για να τη χωρίσω από τον αγαπημένο της.
Αλλά δεν ήταν έτσι. Μόνο να την προειδοποιήσω ήθελα ήθελα να την προστατεύσω από ενδεχόμενους κινδύνους. Μας ενδιαφέρει με ποιον θα μοιραστεί τη ζωή της. Η απάντηση της κόρης μου ήταν να μαζέψει τα πράγματά της και να φύγει από το σπίτι.
Έχει περάσει ένας μήνας από τότε και δεν έχουμε νέα της. Δεν απαντά στα τηλεφωνήματά μας. Νιώθω τύψεις από παντού. Ίσως να έκανα λάθος και το αγόρι της να είναι τελικά αθώος…
